IJl Gezandtscha 



de dikte der huit , en quamen alleen 

 eenige witte ftccepen op de rugh en ach- 

 ter op de billen. Zeer lydzaam verdroeg 

 hy dit, tor dat hy zyn jong onder de 

 heefters en doornen hadt verborgen: 

 want toen ging hy met yflèlyk geknor 

 en geraas op den Ruiter los , vatte hem 

 by zyn broek , enfcheurdediemetden 

 bek aan Aarzen. Maar het paerd , mif- 

 fchien een weinig wyzer dan d'opzit- 

 ter , fprong te rugh , en vluchte weg ; 

 waar op de Rhinoceros hem met al zyn 

 macht vervolghde , en fcheurde heele 

 boomen , en al wat hem in den vvegh 

 ftond , met een groot gedruis ter neder. 

 Als de Ruiter weer ter plaatze was ge- 

 komen, daar hyzyne makkers gelaten 

 had , en de Rhinoceros de zelve zag , 

 verliet hy den Ruiter , en tafte d'ande- 

 renaan, die zich, om zyne verwoed- 

 heit t'ontgaan , achter twee boomen 

 fchuilden , die naauwliks met de (lam- 

 men twee voeten van malkandre flon- 

 den. En juift , t'hunner geluk, wilde dit 

 domme beeft tullen deze boomen door , 

 en fchudde en beweegde de boomen 

 niet anders als of 't riet was geweeft. 

 Ondertuflchen kregenzc tydt en plaats 

 om hunne roers te loflen , en troffen 

 het beeft met een koegel doordeherf- 

 fenen, dat het neder viel. Hyeetftee- 

 keligh loof en doornige takken , die 

 hem op de tong geen letzel geven, de- 

 wyl de zelve zeer hard is. Hy voert 

 groote vyandtfchap met den Olifant, 

 en als hy vechten zal , flypt hy eerft 

 zynen hoorn tegen de fteenen. Aller- 

 meeft zoekt hy deti Olifant in den buik 

 te treffen , dien hy weet dat het aller- 

 weekfte is , en als hy hem dien open 

 gefcheurt heeft , zoo laat hy hem leg- 

 gen en doodt bloeden. Hy volgt in ge- 

 luit de Varkens , dewyl hy mede knort. 

 De Moeren eeten zyn vleefch , 't welk 

 200 peesachtigh is , dat het ftale tanden 

 vereifcht om dat te byten. De wyn , 

 daar in de huit van een Rhinoceros te 

 weeken heeft gelegen , is een krachtigh 

 genees-middel tegen alle quaataardige 

 koortzen. Zommigen geven ook den 

 hoorn tegen het vergiftin. Bydeder- 

 tele Romeinen wierd eertydts deeze 

 hoorn in de baden voor een Oly-kruik 

 gebruikt : want daar in wierdt d'olie , 

 die om te waflchen bereid waSi bewaart. 



p aan den Grooten 



Dit dier was ten tyde van Ariftoteles 

 nochte aan de Grieken , nochte aan de 

 Romeinen , d c l x i v jaren voor d'op- 

 bouwing der Stadt Romen , bekent. 

 Wie hem eerft te voorfchyn heeft ge- 

 bragt , daar over is onder d'oude Schry- 

 vers een groot verfchil. Dio zeid, dat de 

 Rhinoceros allereerft in 't zege-pralen 

 van Auguftus is over gebragt ; maar Pli- 

 nius verhaalt , dat hem Kneus Pompejus 

 eerft in de fchouw-fpeelen gebruikt 

 heeft. Daarom heeft ook Sohnus ge- 

 fchreeven , dat voor den tyd van Kneus 

 Pompejus de fchouw-fpeelen den Rhi- 

 noceros niet gekent hebben. 



Door het gantfche Landtfchap Che- 

 kiang onthouden zich Tygers ; maar op 

 den berg Kutten , ontrent de Stadt Kiie- 

 cheu , heeft men Tygers , die de men- 

 fchen geen quaad doen ; hoewel de gee- 

 ne , die in de aangrenzende geweften 

 vallen , zeer wild en wreed zyn ; maar 

 indien de wilde op dezen bergh komen , 

 zoo wordenze tam; invoegen datzenie- 

 mant dan fchade doen. 



Op verfcheidene plaatzen in Sina 

 vind men ook Olifanten ; maar de tefte 

 in de LandkhaLp^cnNanquifigcJun- 

 nan. Een weini h , dewyl zulks van 

 andere alreê wydloopig is befchreeven , 

 zal ik van dit dier hier by voegen. De 

 grootte der Olifanten is verfcheiden. 

 Te Konftantinopelen is 'er een gezien, 

 die van d'oogen tot het uitterfte van 

 den rugh elf voeten , en van de oogcn 

 tot het einde van de fnuit acht voeten 

 lang was. In hoogte ryzen zommige 

 tot twaalf, andere tot dertien , eenige 

 tot tienmaal negen duimen. Alayzius 

 Kamuftus fchryft eenen gezien te heb- 

 ben , die meer vleefch als vyf van onze 

 Stieren hadt. Zy zyn alle zwart , be- 

 halven d'Etiopifche. Dat nochtans de 

 Koning van Narzinga een witten OH- 

 fant gehad heeft , getuigen de Schry- 

 vers van de Ooftindifche Scheepsvaart. 

 Zy hebben een gereete of gekerfde huit, 

 en die van een vafte hardigheit fchynt 

 te zyn , daarom gebruiken de Mooren 

 die voor fchilden , en de Peguanen in 

 plaats van wapenen : . de zelve is noch- 

 tans harder op den rugh als aan den 

 buik. Om te kaauwen hebben zy bin- 

 nen vier tanden, behalven die voor uit 

 fteeken , in de Mannetjes krom ge- 



boogen , 



Tumm 



gen. 



Olifam 



( 



I 



