yk. 



Tartarifchen Cham, of Kei:^er van 

 En a!s liyby geval mee eenen van zyne 

 Ryks-raden te vvoorde quam , en zei- 

 de dat hy zeer bekommert was , vvien 

 hy het hoogh gezag der regeering zou 

 aanbeveclen , antwoorde hem dceze 

 Ryks-raadt , Fangim gehceten , met 



Sina. 



T-77 

 hoewel f onrecht , aan&aagt , zoo zal. 

 ik evenwel niet verzwygen dat tot uw 

 eigen , en 's Ryks welvaren zalftrekken. 

 Ih uw gebied is een Huisman , die onge- 

 trouwt is , en by eenen ieder voor een 

 vroom man gehouden , en, omzyngodt- 



deze woorden : In tiw Keizer lyk Hof. vracht igheit en Ueftaligheit , van al de 

 en gejlachte is 'er een , diengy de heer- : nabuurige hiiisluiden ge-cert en bemint 

 fihapfye gerufielyk mooght overdra-'' word i want zy leenen en geven hem , 

 gen. %)-we otidjie zoone Chus is van zonder vragen , hunne landen en huizen 



een goede inborft , zonderling voor zich- 

 tigh , gaauw van verft and , en die van 

 11 geenjins ontaart : dezen en geen an- 

 der , indien gy na my wilt luifteren , 

 zult ghy het Ryk overdragen. Maar 

 Taus , zyne reden onderfcheppcnde , 

 fprak tot hem aldus : fFeet ghy niet , 

 Fangius , dat ik immers zoo groot een 

 mishagen neem in 'tpryzen van qiiaade, 

 ■ als in 't Lift er en van goede luiden ? Myn 

 zoone is mmd-gaau-w en rwreveligh ; est 

 zyne woorden komen met zyne werken 

 niet overeen. Hy weet zich uitterlyh 

 als een wys en vroom man aan teftellen , 

 maar inwendigh is niets by hem. En 

 in deezer voegen bejegende hy deezen 

 Ryks-raadt , die hem 't honigh zocht 

 om den mond te fmeeren , en flelde het 

 afftaan des Ryks tot op eenen anderen 

 dag uir. 



Na een kleenewyl, alshydenftoel 

 des Ryks tzeventig jaren bezeten hadt , 

 ontbood hy by zich zcekren Sungous , 

 een van zyne getrouvvfte en voornaam- 

 Ite Raden, en hief tot hem aldus aan: 

 ^an uw denk ik myn Ryk over te dra- 

 gen ; want ik zie dat gy alleen , door 

 uwe wysheit en deught , daar toe be- 

 quaam zyt. Maar Stmgous floeg zulks 

 ernftelyk af, en zeide dat hy met die 

 deugden niet verciert was , daar mede 

 een Keizerlyke Majefteit moefte ver- 

 zien zyn; ten anderen, dathydieeere 

 ook niet verdient hadt , iiochte niet 

 machtig was zoo een laft te dragen. Als 

 Taus over 's mans ftantvaftigheit , in 't 

 afflaan van de heerfchappy , zich ver- 

 wonderde, vroeg hy hem, indien hem 

 niet aanftond ^t Ryk t'aanvaerdeu, vvien 

 hy dan deze eere waerdigh achte. Toen 

 hief Sungous , in tegenwoordigheit van 

 alle de Magiftraten en Ryks-raden , al- 

 dus aan: Aangezien gy my , o Keizer , 

 aanfpreekt over eenen bequaamen na- 

 volger in 't Ryk , daar .voor ghy my , 



te gebruiken. Het gevoelen , dat ze van 

 zyne oprechtigheit hebben , doet het: zoo- 

 danigh na hem luifteren , dat ze in al- 

 le voorvallen zyn raadt volgen.. Zyn 

 naam is Xmüus, zyn vader , die zot is, 

 word Cufeus geheeten ; des zelfs moe- 

 der valt ongemeen klapachtig , en zyne 

 broeders zyn hovaerdig en halsftarrig. 

 ZJeaf? Xunus heeft evenwel door dienji- 

 wiliigheit en nedrigheit hen alle , die in 

 driften en herts-tochten zoo veel van 

 elkandre vérfchillen , zoo bedwongen en 

 in toom gehouden , datz,e niet alleen zich 

 met elkandre , 7naar ook met de deugt 

 verdragen hebben. Eu 't is hem met 

 genoeg andere tot vroomigheit en ver- 

 betering te brengen , maar hy kaftydt 

 zich zelven ook dageliks , f oogt den top 

 des deugt s te bereiken , en is een ge- 

 zwoor en hater van 't quaad gezelfchap. 

 Dit fprak Sungous tot den Keizer Taus. 

 De Sineezen voegen daar by , dat deze 

 zelffte Xunus , den gantfchcn tyd over, 

 zoo wel toen hy achter de ploegh ging , 

 als ten Hoof het Ryk befticrde, nooit 

 af liet de deughden van eenen ieder 

 zich eigen te maken. Als Keizer T,-«« 

 Sungous gehoort had , zeide hy , 'k Zal 

 den man verzoeken , of hy daar toe be- 

 q7iaam is. En het leed ook niet lang 

 aan , of hy zond aan Xunus twee doch- 

 ters, die alreê huwbaar waren, enXa- 

 r.us daar na ten wyve nam : als ook 

 negen zoonen , die onder zyn gehoor- 

 zaamheit en t'zynen beveele (taan zou- 

 den. Midlerwyle droeg hy hem ook 

 de Landt- vooghdye van het Geweft, 

 daarin hy woonde , volkomenclyk op , 

 om eerfl: een proef van zyne deugt en 

 vroomheit, in'tgezagh van een kleen 

 ampt , te neemen. Maar hier in droeg 

 Xtmns zich zoodanigh , dat een ieder , 

 en voornamelyk Tam , zich over hem 

 verwonderde. Taus , die zich ver- 

 heugt toonde overzooeenvroomenen 

 z deug- 



M 



