210 



Gezandtschap aan den Grooten 



doeniykviel. Toen zy nu buiten vree- 

 ze waren , dat de Keizer het niet zou 

 kunnen ontkomen , en wel wiften dat 

 alle wegen van de roovers met drom- 

 men van krygs-knechten geftopt wa- 

 ren , traden zy tot den Keizer , ont- 

 dekten hem 't aanftaande gevaar , en 

 rieden hem te vluchten , en Stadt en 

 Hof te verlaten. De Keizer, die zich 

 grooteliks over deze onverwachte ty- 

 ding ontftelde, vroegh hen metgroo- 

 te verbaaftheic , of 'er geen kans was i 

 (zoo vleide hem de hoope van 't leven) { 

 om de handen der roovers t'ontkomen ; ; 

 waar op deeze booswichten hem tot '■ 

 antwoord gaven , dat het met de Stadt , i 

 Hof , en hen allen omgekomen was , j 

 en de vyandt alreeds binnen de twee- 

 de poorte van 't Hof gekomen was. 

 Zoo dra de Keizer deeze droevige ty- 

 ' ding uit den mondt zyner Gelubden 

 vernam , fchreef hy eenen Brief met 

 zyn eigen bloedt , en befchuldigde in 

 den zelvenzyne Gelubden, datzehem 

 het verraad niet tydelyker ontdekt had- 

 den; maar kende zyne onderdanen on- 

 fchuldigh aan 't verraad : en verzocht 

 op LicuHgZM . dat hy , dewyl de He- 

 mel hem 't Ryk gegunt had , zynent- 

 halve deze nieineedige en trouwlooze 

 Gelubden met de ftrengfte flraffèach- 

 teryoken wilde. 



/ • 



Naauwliks had hy dezen Brief ge- 

 fchreeven , of doorftak in zyne flaap- 

 kamer zyne dochter , die alreê huwbaar 

 was , op datze niet tot fchimp en fpot 

 van de roovers zou zyn. Waar op hy , 

 om dit droevigh ongeluk niet lang te 

 overleven, na den Tuin trad, en zich 

 zelven aldaar met zyn eigen koufle- 

 band aan een Pruim-boom verhing , en 

 met dus droevig een uitgang zyn leven 

 eindigde. 



Deze Keizer Zimgchinius, die veel 

 tcgenfpoeds , geduurende zyn regee- 

 ring, geleeden had, en een zeer onge- 

 lukkig Vorl[l in alle zyn aanflagen was , 

 word voor den laatften Keizer van den 

 Stam Taiminga gerekent : want fchoon 

 naderhand noch eenige andere Keizers 

 (gelyk'ons zulks terftondt breeder te 

 verhalen ftaat) uit den zelven Stam 

 gekooren zyn , zoo worden zy even- 

 wel, van de Sineezcn zelfs, onderde 

 ranken en Keizeren van dgn Stam Töi- 

 mïnga niet gere!;ent ; dewyl deze Kei- 

 zers , na de doodt van Zungchinim , 

 nooit het gantfche Ryk , maar alleen 

 zceker gedeelte , bezeten hebben. En 

 in dezer voegen is het geflachc , dac 

 door den RooverC/j» (de eerfte grond- 

 legger van den 'si^.mT aïmlnga) opge- 

 recht wierd , weer door eenen anderen 

 Rooyer . Licungzm , vernietigt en ge- 

 dempt. 



De Kikir 

 doorjieebt 

 z.yn Doch- 

 ter, ejiver- 

 hangt x,ich 

 zehe». 



