TlnHp! 



Z34 Gezandtschap 



Dan hier meê hield zich deze Zee- 

 roover niec vernoeght , maar flak den 

 Keizer heimelyk na de Kroon. En de- 

 wyl hem wel bewuftwas, dat 'er voor 

 hem niet uit te rechten was, zoolang 

 iemandt van den geflachte Taiminga 

 noch leefde , (want de Gemeente, noch 

 de Sineefche Kryghs-overften zouden 

 hem nooit voor hunne Keizer erkent 

 hebben) kreegh hy hoope, om, met 

 hulp der Tarters , dit geflacht te verdel- 

 gen en uit te roeijen. Weshalven be- 

 iloot hy, onder fchyn van deugt, (op 

 dat ieder hem volgen zou,) regens de 

 Tarters , als tegen de vyanden der Si- 

 neezen , te velde te trekken. En 't is 

 ook zeeker dat alle de Sineezcn onder 

 dien dekmantel hem byflandt zouden 

 gebooden , en , als een verlofTer des Va- 

 derlands, geholpen hebben. 



Midlerwyle beraad flaaghde hy zich 

 in 't verborgen met de Tarters, en was 

 hen in al hun doen , waar hy kon en 

 mogt , tot voordeel van zyne eigen za- 

 ken , behulpzaam en gunftig. Tenzel- 

 ven tyde , als de Tarters in 't Landfchap 

 Fokten waren gevallen, bad Lunguvm 

 hem Veld- ovetfte over 't geheele Leger 

 gemaakt ; daarenboven waren alle dO- 

 verften , en Bevelhebbers van 't Leger , 

 zyne Broeders of bloetvrienden, en de 

 genieene Krygs-knechten flonden t'zy- 

 nen beveele. En door dit middel liet 

 deze Iqiion , die 't hecht in de vuifl: had, 

 de Tarters in 't Landtfchap /^öi/V» ko- 

 men ; invoegen het geen wonder is , 

 dat de Tarters hem , alsze in Pokien 

 gekomen waren , met de Koninklyke 

 waerdigheidt vereerden , en hem den 

 eertytel van Konink Tingnan gaven , 

 't welk op Neêrduitfch zoo veel ge- 

 zegt is , als de geene die 't Weften in 

 vreede ftelt. Dit alles wierd van de Tar- 

 ters te dien einde in 't werk geftelt , om 

 hem des te lichter te bedriegen , en in 

 't net te krygen ; dewyl hen zyn oog- 

 merk miflchien wel bewuft was , of, 

 ten aanzien van zyn groote macht , wel 

 vermoedden 't geen hy in zynen boe- 

 zem gebrouwen had : te weten , dat hy 

 na de heerfchappy ftond , en de beftie- 

 ring van 't Ryk na hem zocht te trek- 

 ken. De Tarters , evenwel , fchoon hen 

 zulks genoeg bekent was , hebben nooit 

 met geweldt tegen dezen man durven 



aan den Grooten 



aangaan , maar zyne macht altyds ont- 

 zien ; en zoo lang eenigh Tarters Ko- 

 ninkje het gebiedt in Fokien over de 

 Krygs-knechten had , is hy altydcs by 

 den zelven heerlyk op koif elyke maal- 

 ryden onthaalt , en met giften en ge- 

 fchenken befchonken geworden ; met 

 beloften daarenboven , van hem het ge- 

 bied en'tgezagh vandeLandfchappen 

 Fokien en ^antung te zullen laten hou- 

 den. Iqtion, die zyne aanflagen dus voor 

 de wind zag gaan , en by de Tarters , na 

 zyn meening , in groot aanzien was, 

 twyfïèlde nu niet , of hy zou de beftie- 

 ring van de Zuiderlyke Landfchappen 

 behouden , doch wierdt grooteliks in 

 zyne hoope bedroogen , en te leur ge- 

 ftelt. Want als het 'Tarterfche Koninkje 

 in'tLandtfchapi^ö/é;V« na Veking wil- 

 de trekken , en de Sineefche Overflen , , 

 na'sLands gebruik, zich alle op zyn 

 vertrek daar tegenwoordig bevonden , 

 om hem geluk op zyne reize te wen- 

 fchen, en een ftuk weegs gelei te doen, 

 zoo wilde Iquon , die geen quaat ver- 

 moeden had , dit Koninkje meê deeze 

 eere aan doen. Hy , dan , laat de vloot 

 met weinigh volk in de haven van de 

 Hooft-ftadt Focheu bezet , en vervoegt 

 zich meê by het gezelfchap , om het 

 Koninkje uitgelei te doen ; doch in 't ne- 

 men van zyn affcheid verzocht het Ko- 

 ninkje zeer vriendelyk op Iquon , dat hy 

 hem tot in Feking wilde verzelfchap- 

 pen, beloovende hem aldaar groote eere 

 voor zyne beweezen weldaadt aan te 

 doen. Iquon, die wel zag waar op het 

 aangeleid was , bragt nu dit en dat voor, 

 en trachtte de reize op veelerlei wyze af 

 te flaan ; maar wat hy ook voorwendde, 

 hy moefte eindelyk het Koninkje verge- 

 zelfchappen , en zich met hem op de 

 reize begeven. En dus wierd deze fnoo- 

 de Zee-roovcr met lift gevangen , die 

 met geen wapenen te dwingen noch te 

 vangen was. Hy wierd een geruime» 

 tydt tot Tekittg in hechtenis gehouden , 

 en eindelyk met vergift heimelyk om 

 't leven gebragt. Zyn zoon en broeders, 

 als zy hoorden dat hy gevangen was , 

 begaven zich weder op hunne Scheeps- 

 vlooten , waar meê zy zedert dien tydt 

 den Sineezen grooten afbreuk hebben 

 gedaan , en noch tegepwoordigh niet 

 weinig quellen en plagen. 



Midler- 



Iqam mrd 

 metli^van 

 ds Turttn 



