elt 

 ttt pyl. 



Tartarifchen Cham, 



tot dat Kiangus , die zich dapperlyk 

 queet , met een pyl zoodanig getroffen 

 wierd, dat hy doodt ter aarde viel, en 

 met dit vallen den Sineezen de hoope 

 benam , van door het Tarterfche Leger 

 te (laan. Toen zyne Krygs-knechten 

 zagen dat hunne Overfte gefneuvelt 

 was , riepen de zommigen , met het 

 afleggen van hunne wapenen, omlyfs 

 gena , en gaven zich aan den Tarters 

 over ; maar de andere ftelden het op 't 

 vluchten, en begaven zich op hetge- 

 berghte. De geene , die zich vry wil- 

 ligh over gaven , wierden van de Tar- 

 ters in 't minfte geen quaadt gedaan , 

 maar zeer vriendelyk onthaalt ; dewyl 

 de Tarters genoegh dachten gewon 

 nen te hebben , nu zy zoo groot een 

 gevaar van 't gantfcheRyk te verliezen 

 te boven waren geraakt , en zoo groo- 

 te vyanden , die na de Tartarifche 

 Kroon dongen , overwonnen hadden. 

 Na het bevechten van deeze zeege 

 trokkenze in de Stade Taitung , en 

 pionderden de zelve zeer deerlyk uit. 

 Het zelffte lot viel ook de Stadt Pu- 

 cheu te beurt , dewelke daarenboven , 

 na het uitplonderen , aan kooien wierd 

 gelegr. D^andcre rondtom leggende 

 Steden gaven zich , zonder eenige we- 

 derftandt te bieden , aan den Tarter 

 vry willigh over , 't welk de zelve ook 

 zooveel baatte, datze voor het pion- 

 deren van de Tarters bevryd wierden. 

 En in dezer voegen trok Koning ^ma- 

 vang , na het dempen dezer beroerten , 

 met het voornaamfte deel des Heirs , 

 (want met het overige liethydeplaat- 

 zen van eenigh belang bezet) dat met 

 roof en buit zeer rykclyk overladen 

 was , weer na Veking , alwaar hy met 

 groot gejuig en tekenen van blydfchap 

 wierd ingehaalt. 



Amavang leide , zedert dien tydt , 

 na dat dus alles in rufte en ftilte was 

 gebragt , alle zyne gedachten te werk , 

 om het huwelik van den Grooten 

 Cham , zynen neef , met de dochter 

 van den Koning van Weft-Tartarye te 

 voltrekken ; ten welken einde hy zich 

 ook na Tartarye begaf , en brogt al- 

 daar , door zyne liftige ftteeken en 

 Gtutt ingeboorne fchranderheit , zoo veel te 

 "'Tyn weegh , dat hy het huwelik eindelyk 

 tUk- voJlrok , en een groote meenigte van 



of Kei;^er "vafi Sina. 145' 



paerden van de Weft Tarterfche ver- 

 kreeg. De bruiloft van deezen Kei- 

 zer wierd met zoodanige ongemeene 

 groote flaaci en pracht gehouden , als 

 de grootheit van zulk gen Ryk ver- 

 eifchte. De Keizerlyke Bruidt wierdt 

 met een groote luifter en grootdadig- 

 heit ingehaalt , en een ontallyke mee- 

 nigte van menfchen , die alle op 't ko- 

 Itelykfte waren uitgeftreeken en toege- 

 ruft , vcrzelfchapten en vereerden haa- 

 re komfte. De Tarterfche Koningen 

 ('t geen hier in'tvootby gaan ftaataan 

 te merken,) onderhouden in hertrou- 

 wen de zelve gewoonten als die van 

 Europe , dswyl zy de dochters van de 

 hoogde ftaat en af komfl: tot hunne ge- 

 mahnnen nemen ; maar de Sincefche 

 Keizeren, integendeel, kiezen uit een 

 groot deel jonge maagden de fchoon- 

 fte , zonder achting te geven , of de 

 Bruidt van de geringde ouders geboo- 

 ren is , indien flechts hen de gedaante 

 maar aanftaat : want de vader van de 

 jongde Sineefche Keizerin onderhield 

 zyn huisgezin met fchocnen van droó 

 te maken. 



Midlcrwyle trokken de drie boven 

 gemelde Koninkjes , die van de Tar- 

 ters tot Landtvooghden over de drie 

 Landtfchappen , Fokten , ^antung en 

 ^angsi, geftelt waren , en met drie 

 volkomen Legers afgezonden wierden , 

 om ^ajitung met gemeene macht te 

 herwinnen , en Junglieus te verdry- 

 ven , na deze Zuiderlyke Landfchap- 

 pen , om d'opgerezen onlud en be- 

 roerte , volgens hunnen lad , te dem- 

 pen en te dillen. Zy namen hunne rei- 

 ze door 't Landtfchap Xmtiwg , en 

 voeren langs de Reviere Gnei ; maar 

 als zy aan zeeker landtftreek qua- 

 men , 't welk de Tartarifche Keizer aan 

 eenige Tarters (want d'ingeboornc Si- 

 neezen waren , ter oorzaake van zeker 

 verraat, om 't leven gebragt) had gege- 

 ven om te bebouwen en te bewoonen , 

 verzochten deeze Tarters dat zy hen 

 mogten op wegh verzelfchappen , en 

 een zelve geluk met hen uitdaan; 

 want deeze luiden hadden een afkeer 

 van den landbouw, en beminden veel 

 meer den oorlogh als de ploegh of 

 fchop. Maar twee van deze drie Ko- 

 ninkjes wachtten zich wel , om dar 

 hh ■^ uit- 



