DE WAÏÊR.TOËREN. 21 



dan twaalf Ringen , en is in 't midden dik en rond , V. 

 aan 't Staart-end dun , met een platten Kop , die A ^ EU 

 Nypers heeft, tot het vangen van andere Wa* Hoofd. 

 ter - lofekten. Deeze Maskers zyn week en STüK * 

 ilymerig, zelfs weeker dan de Kwatwormea, 

 Eenige Ademhaaling of ververfching van Lugt 

 hebben zy noodig , begeevende zig , tot dien 

 einde, naar de Oppervlakte van het Water* 

 Ook kunnen zy daar buiten leeven : want tot 

 hunne volle grootte, dat is, tot twee en een 

 half Duim langte gekomen zynde, kruipen zy 

 op het drooge en verbergen zig in de Aarde • 

 fomtyds, zo zy daar gelegenheid toe hebben» 

 onder eene plag van Koemeft of andere Drek, 

 en maaken daar een Holletje , tot de Verande- 

 ring. Het is, naamelyk, ligt te begrypen, dat 

 'er een aanmerkelyke tyd verloopen moet eer zulk 

 eene weeke zelfftandigheid overgaa tot de 

 Schulpagtige hardheid der Torren, en dat daa r 

 toe eene opdrooging vereifcht worde, welke 

 onder Water geen plaats zou kunnen hebben. 

 In die Holletjes leeven zy eenigen tyd, in 't 

 midden van de Zomer, en verweeren zig met 

 de Staart, wanneer menze ootruft, of beuren 

 het Lyf om hoog, even als of zy vergramd 

 waren. Ook geeven zy, nog meer geplaagd 

 wordende, tot het end van de Staart een Hinkend 

 zwart Vogt uit; 't welk mooglyk dient om 

 andere Infekten af te weeren. De Worm wordt • 

 langs hoe korter en dikker, tot dat eindelyk het 

 Vel open bard, en de Pop uit hetzelve voort* ' 

 f. Peul, x % stuk, B 3 komt » 



