

deMey-Torren. ^r 



Men vindt de Mey- Wormen op vlakke Vel- V. 

 den en Heuvels , aan de zyde die naar de Zon A y^ u 

 legt , in de Maand Mey. Hun Voedzel be- Hoofd*. 

 ftaat in veelerley Groente en Kruiden, inzon- 5TÜK - 

 derheid die fcherp van Sap zyn. Zy hebben 

 een Reuk, zweemende naardien van Violen. 

 In Holland zyn zy zeldzaam, doch vry ge* 

 meen in Gelderland, het Sticht van Utrecht, 

 en daar omflreeks. In de Paariog haakt zig het 

 Mannetje, met zyoe kromme Sprieten, aan 

 die van 't Wyfje, 5 cn blyfe 'er lang aan zit- 

 ten , wordende van 't zelve voortgedragen. 

 Om de Eijeren te leggen , begraaft het Wyfje 

 zig ongevaar een Duim diep in de Aarde, 

 en komt dan weder te voorfchyn, leevende nog 

 cenige Dagen; doch een koude Nagt doetze 

 fterven. De Jongen komen nog in Juny van 't 

 zelfde Jaar uic: zyzyn roodagtig geel, hebben- 

 de een lang Agterlyf, en onder het voorfte 

 van het Lyf , dat uit drie Ringen beftaat, zes 

 Pooten. Na eene herhaaling van Huïdverwii- 

 felingen , in de laatfle van welken zy eerft de 

 Dekfchilden krygen , die hun als gevleugeld 

 vertoonen ; hoewel zy het niet zyn : bly ven zy 

 den Winter over in Kleyige Aarde, daar de 

 Nattigheid en Vorft niet by kan komen, tot 

 in de Mey-Maand van 't, volgende Jaar; zegt 

 Frisch. 



Indien men dit Infekt maar effen aanraakt, Gebruik' 

 geeft het een Smeerig Vogt, van geelagtige 

 Kleur , naar Olie gelykende , uit de Ge- 



l deel. x. stuk. E 4 wrig- 



