dé Oorwormen. iö$ 



fT%%^^^^%^^%^o^^^<F% • V. 



Afdeel, 



XXVI. HOOFDSTUK. T ?XVL 



Hoofd- 



Befcbryving van 'zGeflagc ^Oorwormen, stuK * 

 anders Oorkruipers genaamd. 



Van ouds gaf men veelerley naamen aaq Naam, 

 deeze Infekten, waaronder die van JFbr- 

 bicina de gemeende fchynt geweeft te zyn* 

 hoewel men ook dien van Forficala y zelfs by 

 A h d r o v a n d ü s niet bekend , in gebruik 

 gebragt heeft. Die beiden zyn van de Schaar- 

 agtigheid van de Staart * welke met fterke 

 Nypers of als met een Nyptang voorzien is, 

 afgeleid ; doch het Infekt zou deswegen , ei- 

 gener, Forcipula genoemd worden (*). Men 

 gaf het ook den naam van Mordella en VdlU 

 cula 9 wegens <$e bytende prikkeling, die het, 



by 



(*) Ik vind wel in het Werk van Lesser dooff L Y O N- 

 N et (Tom. I. p. 2 86.) aangemerkt , dat Pjl i n i us (Libr, 

 XXV. Cap. V.) den naam van Forficula gedt aan de Tangen 

 der Tandtrekkeren ; doch; dit is fout. Plinius fpreekt 

 aldaar van den Wortel van 't Nieskruid , quod incifum 

 forficulis cribrant : zo dat men 'er , op die plaats , niets dan 

 een Schaartje door verftaan kan. Ik v/eet v/el , dat Forceps 

 tïiForfex, ja ook Forpex, oudtyds, onverfchillig , voor een 

 Tang genomen werdt; doch het komt hier maar alleen aan, 

 op de gebmiklykheid van het Woord Forficula, het welke, 

 op de gemelde plaats van Plinius, geen Tang kan bete» 

 kenen. Men ziet daar uit, hoe ligt men misleid kan wor- 

 den, door de aanhaalingen van anderen te gebruiken , wanneer 

 men geen tyd of gelegenheid heeft , om die zelf op te zoe- 

 ken en na te zien. 

 ï. dekl. x. Stuk G 5 



