de Krekels. 177 



(t van Daauw, daar op vergaard: want te veel V. 



„ Water doet hun de Sprieten aan het Lyf of xxviu* 



„ aan iets anders kleeven , zo dat zy die tam* Hoofd. 



,, tyds kwyt raaken. Hierom > wanneerzyeen STUK « 



3 , klein Slootje moeten pafleeren , vullen zy 



$, hetzelve op met Steentjes, Spaantjes of Gras 



,, en brokjes Aarde , naar dat zy by der hand 



„ hebben. Ook maaken zy huone Holen of 



„ Neften nooit regt op en neer , maar water- 



,, pas, en liefft aan een afloopende fchuinte. 



3, Die , waar in het Wyfje haare Eijeren vet-» 



„ bergt, zyn altoos met een kluitje Aarde toe- 



„ geflopt, üoch die van het Mannetje open 



„ en zo groot dat het Wyfje , 't welk hy door 



,, zyn Geluid tot zig lokt , zig ook daarin ver- 



,, bergen kan. Wanneer het een weinig koel 



„ wordt , kruipen zy weg , maar blakeren zig 



„ gaarn in de Zo%nefchyn. Eerfl: gaan zy voor 



„ uit in het Hol, om te onderzoeken, of daar 



3, ook iets is ingekroopen ; en , hetzelve ledig 



,, vindende , gaan zy te rug , en met hun Agter- 



,j lyf eerft daar in : dewyl het zo naauw is y 



3 > dat zy zig niet kunnen omdraaijen. Wat 



„ hun Voedzel in de Winter zy, heb ik nog 



9, niet kunnen ontdekken/' 



Het Gekweel van 't Mannetje is altoos een net zingen 

 Kenteken van de Paaring: de Wyfjes geeven f e e n r % Kreke ~ 

 geen Geluid, Sommigen willen , dat zy het- 

 zelve door de wr>ving van hun Borftftuk maa- 

 ken (*) ; doch anderen beweeren , dat zulks 



ge- 



(*) lis font im Crl fort mcommode, qui eft prodtiis 

 I. deel. X. Stuk. M P^ 



