t> É Springhaanen. £ö$ 



die van de kleinfte der Aarde zyn, doch wysen V. 

 met wysheid wel voorzien (*). x^VÏÏT 



Volgens Bochart vindt men in den Spring- Hoofd- # 

 haan , hoe klein een Diertje ook zynde , veele s ™* 

 eigenfchappen, met die der groote Dieren over- 

 eenkomstig. Zy hebben, zegt hy, den Kop 

 van een Paard, de Nek van een Stier, de 

 Hoornen van een Hert, den Borft van een 

 Leeuw, den Buik van een Scorpioen,de Vleu- 

 gels van een Arend, de Dyën van een Kemel, 

 de Schenkels van een Struisvogel en de Staart 

 van een Serpent. Dit zou , miffchien , eenige 

 opheldering kunnen geeven aan het gene ifl de 

 Openbaaringe gezegd wordt van de Springhaa- 

 nen, die uit den Put desAfgronds opkwamen toe 

 pyniging der Menfchen: te meer, dewyl het 

 gedruifch hunner Vleugelen vergeleeken wordt 

 by het geraas van Wagenen en Paarden (f). 

 Immers het Gedruifch, dat deeze Infekten* 

 wanneer zy fchoolswyze nedervallen , of in de 

 Lugt zweevende , maaken , klinkt, naar men 

 getuigt, wel zes duizend Schreeden ver; ]é 

 het Geknars zelf,wanneer zy het Kruid of Graan- 

 gewas en Bladerloof af fcheeren, laat zig hoo- 

 ren. 



De algemeene naam der Springhaanen is , in Naainj 

 \ Hebreeuwfch , zo het febynt , Arlé geweef!, 



van 



(*) Spreuken. XXX. Vers if. Rex non dï Locuftis , tamen 

 proccdunt confcitsc omnes. BibL TnmtlU £r Junih 

 (f) ApocaU Kap. IX. 



I. DtiJLL. 2. STUK 



