D E SPRINGHAANEN. 221 



*er de Hoogduitfche benaaming aan geeft van V. 

 <§t?idj- llèufrÖWCftöl, om dat zy jby ftreeken X xvm 

 of ichools wyze , gelyk de Trekvogelen , aan* Hoofd- 

 komen , en , na verloop van tyd é , weder ver- * TüIL 

 trekken, Onder die benaaming heeft Roes el 

 dezelven ook befchreevea, en 'er gekleurde 

 Afbeeldingen van gegeven. 



Deeze Springhaanen zyn grooter dan die wy Geflatae. 

 gewoonlyk in Europa hebben ; want de langte 

 van het Mannetje is ongevaar twee, en die 

 van het Wyfje derdhalf Duimen. Hunne Kleur 

 is bont , met het Lyf en de Pooten paarfch- 

 agtig » de Vleugels bruingeel , hetBorftfluk en 

 de Dyën groen , de Kop blaauwagtig , van voo* 

 ren bleekrood; de Sprieten zeer kort. Zoda- 

 nig , namelyk , was de Geftalte van de gesen, 

 welken Roe se l in 't jaar 1748 ving, toen 

 zy nog grooter verwoefting in Europa aanregt- 

 ten, dan in 't jaar 1730, wanneer Frisch 

 zyn Werk uitgaf, die ook van een dergelyke 

 Soort van Springhaanen gewag maakt. 



Zy vliegen zeerfnel, wegensde grootte van 

 hunne Vleugelen , en de uitpuilende Oogen 

 geeven 'er een zeer fcherp Gezigt aan , zo 

 dat menze niet gemakkelyk kan vangen. Het 

 knarfend Geluid is in de Mannetjes fterker dan 

 in die der groene Springhaanen , en zy maaken 

 't zelve niet met de Vleugels alleen , gelyk 

 de Krekels, maar ook met de Springpooten , 

 die zy zeer gezwind tegen deDekfchilden aan- 

 wryvcn, even of zy op de Viool fpeelden, 



!• DELL. X, STUK* VOl» 



