DE S P R I N G R A A N E N. 223 



dat het Koorn ryp is en afgefneeden wordt: V. 

 alsdan kunnen 'er veelen met Plankjes , die aan xxvitt 

 Stokken vaftgemaakt zyn, tuffchen de Koorn* Hoofd, 

 hoopen dood geflagen worden. Het verjaagen STÜK * 

 door Rook of groot Geraas, kan ook dicnftig 

 zyn , wanneer hetzelve op 't midden van den 

 Dag gefchiedt : want 's morgens en 's avonds 

 gaan zy, wat men ook doe, niet in de hoogte : 

 ook dryft menze dus maar van de eene plaats 

 naar de andere. De befte manier, daar een 

 Landheer zyne Onderdaanen, Boeren en Na- 

 buuren zelfs, mede redden kan, is, dat, als 

 men de fchoolen van Springhaanen ziet aanko- 

 men, zo veel Volk, als 't mooglyk is, op de 

 been gebragt worde, om 's morgens met Zak- 

 ken in het Veld te gaan , en daar de Springhaa- 

 nen, 't zy dood of levendig, met platte Schop- 

 pen in te fcheppen. Want, terwyl zydesnagts, 

 dikwils, met hun tienen of meer, eenen Stoel of 

 Halm hebben afgegeten , leggen zy 's morgens 

 digt aan, ja fomtyds wel op elkander, zo dat 

 men 'er dus een menigte kan vangen of dood- 

 flaan. De minfte Slag maaktze bedwelmd , zo 

 dat zy niet meer op- of wegvliegen kunnen. 

 Een Gouverneur van Milanen eenig Geld tot 

 belooning gefield hebbende op ieder Zak, die 

 hem van dit Ongediert zou aangebragt worden , 

 toen eens zyn Gebied op een vreezelyke wy- 

 ze daar door werdt geruïneerd , kreeg in wei- 

 nige Dagen twaalfduizend Zakken. 

 Gelukkig is 't , dat men het Bezoek van verwoed; 



j gen in Eu- 

 I» Deel. X. Stuk. uee^opa, 



