de Cicaden of Cigalen. 267 



Hoofd. 



STUK. 



j, eigenfchap van die Vlies zy, altoos flyf te V. 

 „ zyn, fchoon vogtig ; alzo het, terwyl alle A]™j* 



5, andere Vliezen week en buigzaam waren, 

 „ nog Veerkragtig genoeg was , tot het geeven 

 3, van Geluid". 



Het gene hy verder omtrent de manier, 

 pp welke dit Geluid door middel van de ge- 

 dagte Spieren , en derzelver Peezen , die in 

 het onderde van den Trommel ingeplant zyn , 

 yoortgebragt worde, te berde brengt, is in- 

 derdaad zeer fraay, doch tevens wat duifter 

 zonder opheldering door Afbeeldingen. Het zy 

 ons genoeg, te begrypen , dat het Geluid, 't 

 welk deeze Trommel met zyn gefronfelde Op- 

 pervlakte maakt, zo ik my verbeelde, eeni- 

 germaate met dat van Klatergoud , 't welk 

 op de minde aanraaking kraakt, te vergely- 

 ken is. 



De Ouden hebben gewild, dat de kleine Ci- yerfchii 

 galen zulke goede Zingers niet waren als de [£l^ '^de 

 groote; ja fommigen hielden die byna voor kleine * 

 ftom, De Heer Pontedera beweerde, 

 in tegendeel, dat deeze, naar evenredigheid 

 van haar Lyf, wel zo fterk zingen als] de an- 

 deren. Reaumür zegt, dat zy de Trom- 

 mels zeer groot hebben , maar dat derzelver 

 Klank niet zo fraay gemoduleerd fchynt te 

 moeten zyn, als in de anderen. "Ik heb, 

 „ zegt hy , de zelfde fchikking der Werktuï* 

 „ gen van 't Geluid gevonden in Cigalen van 

 „ middelbaare grootte, op welken het Geeï 



I. Deel. X. Stuk. 99 de 



