de Cicaden of Cigalen. 283 



die wat van een ander af ftondt, moeft uit al V. 

 zyn kragten fchreeuwen. Afdeeu 



Men hadt te vooren reeds veele Gaten in 'c Hoofd- 

 Aardry k gezien , daar men den Vinger in kon $« TÜK: - 

 fteeken, en hier uic kwamen de Poppen ge- 

 meenlyk by Nagt , kruipende dan op Boomen , 

 Heefters en Planten , om zig van haare Huid 

 of Dop te ontladen, de. aan de Gewaffen han- 

 gen bleef. Middelerwyl droogden haare Wie- 

 ken op, zo dat zy nog dien zelfden Dag kon- 

 den vliegen. Veelen, evenwel, werden, on- 

 der 't uitkomen , van het Gevogelte , of ook 

 van de Zwynen verflonden ; ja de Wilden zelf 

 hadden 'er op te gaft gegaan. Ook verhaalde 

 men , dat fommige Landluïden , voorheen ïö 

 de Aarde graavende , deeze Wormen of Pop- 

 pen wel eenige Voeten diep , in menigte, 

 hadden aangetroffen. Men zagze ongevaar zes 

 Wecken lang, doch toen verdweenen zy t'ee- 

 ncmaal; zodanig dat de Heer Kalm, in 't 

 jaar 1750, door die zelfde Boficheo reizende, 

 3 tt den geheelen Dag geen één hoorde , of 

 fchoon hy naauwkcorig daar op agt gave. 



Wat het Voedzel van de Cicaden, als zy 

 Vleugelen bekomen hebben, zy, was niet be- 

 kend , en het eenigfte nadeel , dat zy toebrag. 

 ten, fcheen daar in te beftaan, dat zy , met 

 haaren Angel , de zagte Bad van jonge dunne 

 Takjes opfeheurden , en verder daar in boorende , 

 om haare Eijeren te leggen, dus veete Takjes 

 deeden verdorren; zettende tevens een foorc 



I. Deel. X. Stuk* Van 



