de Cicaden of Gig alen* 285 



merken , dat de Jongen der Wefpen , wanneer V. 

 zy Vleugelen beginnen te krygen, en wie weet XXX, 

 wat al meer foorten van Wormen , uit gebrek Hoofd- 

 van beter Spyze , door de Wilden gegeten STüa# 

 worden. 



Indien de Omloopstyd van zeventien Jaaren * 

 daar de Heer Kalm van fpreekt , naauwkeu- 

 rig was, zou het in dit Jaar (1766) wederom 

 een Cigalen-Saizoen , aldaar een Springhaanen- 

 Jaar genaamd, in Penfylvanie moeten geweeft 

 zyn. Men ziet de Cicaden , volgens den Heer 

 Collinson, jaarlyks in dat Land, doch om 

 zekere Tydperken , van veertien of vyfrien Jaa- 

 ren , worden zy 'er maar eens in groote me- 

 iiigten gezien» Men vindt 'er een kleiner Soort, 

 die zwart is , met Goudglanzige Oogen en de 

 Wieken geel geaderd. De Inkhoornen , in- 

 zonderheid , die op de Boomen klauteren * 

 maaken zig vet, door het eeten van deeze In- 

 fokten, die ook tot Voedzel ftrekken van het 

 Gevogelte , van Hoenders en veele andere fieef* 

 ken. 



Na de Paaring, zegt die Autheur, begeeft 

 het Wyfje zig aan 't Eijerleggen, en het is 

 f verwonderlyk te zien, hoe zy kunnen door- 

 dringen ra hard Hout, en floppen het vol met 

 Eijeren , die , ter langte van twee of drie Dui» 

 men, op* een linie digt aan elkander geplaatft 

 zyn , van twaalf tot agtfen in elke verdeeling. 

 , Hoe zy de Eijeren in deeze rigting leggen , 

 „ was moeielyk te ont4ekken, dewyl zy, aan 

 I. Deel. x. stuk, „ die 



