DE PLANTLUIZEN. 395 



Doch men kwam, eerlang, tot een Waarnee- ■ V. 

 ming , die de Geeften nog meer in verwarring ^$y 9 

 bragt; hoewel zy de Natuur wederom op 'c HoofdI 

 lpoor fcheen te brengen , daar deze in de Voort- SïülC * 

 teeling der Plamluizen als van was afgedwaald. 



Na het neemen van zulke befliffende Proeven z y worden 

 door de fchranderfle Natuurkundigen van Euro. phrodiet™ 

 pa , kon men naauwlyks minder doen , dan vaft- gei 

 ftellen , dat de Plantluizen Hermapbrodieten wa- 

 * ren , of dat zy de deelen der Voortteeling van 

 beide Stxen in gig beflooten; terwyl de klein- 

 heid van deeze Iniekten niet toeliet zig , door 

 Ontleeding of opening van derzelver Lighaa* 

 men , dien aangaande te verzekeren. Men werdt 

 in dit Gevoelen nog meer bekragtigd, na dac 

 de Heer Bonnet, op de voorgemelde ma- 

 nier , het geluk hadc gehad , van het Jong eeper 

 Piamluis , dus in afzondering en als geklooflerd, 

 door dezelve geworpen, weder op te voeden, 

 en die Vrouwelyke, of liever Maagdelyke en 

 Nonnen - Voortteeling , te brengen tot de vyfde 

 Generatie; zynde de Plantluis, dus ten vyfden 

 maale , in eenzaamheid, en als van Maagd toe 

 Maagd, geworpen, by toeval geftorven. Zyn 

 *er niet (dus fprak men,) -vry grooter Dieren, 

 Slakken, Aardwormen, die de Teeldeelen van 

 beide Sexen in één Lighaam vereenigd heb- 

 ben ; die Hermapbrodieten , dat is Mannetje en 

 Wyfje te gelyk, zyn? 



Ik gaa de redeneeringen voorby , die de Jtfeer 



R eaomür te berde brengt over de mooglyk- 



1, Dei :jl. X. Stuk. hcid 



