400 Bbschryvinc van 



V. men vraagen ? haar Gefhgt , van 't eenc in 'c 



XXX IV.* ancrere Saizoen, voortplanten: hoewel Reau- 



Hoofd, müü meent, dat 'er altoos, zelfs geduurende 



stuk. de ftrengtle Winter, eenige Plantluizen leven- 



dig overblyven. 

 Twyfeiing £) e £j eer Bon net wilde liever deeze Lig- 

 Eitjes. haampjes aanzien als een Soor: van Zakjes , in 

 ieder van welken een Vrugtje was vervat, tot 

 dat het zig in ftaat bevond om voor den dag 

 te komen. De groote menigte , die hy 'er van 

 op de Takken der Boomen voridt , en haar fchik- 

 king nevens eikanderen op gelyke manier als 

 de Eitjes van fommige Kapellen', konden ze 

 hem bezwaarlyk doen houden voor Misgeboor- 

 ten of Misdragten. Hy heeft aangemerkt , met 

 welk een zorgvuldigheid de Moer het Jong, 

 dat zy wierp , befchutte voor Wry ving tegen 

 harde Lighaamen, houdende hetzelve een poos 

 in de Lugt, en ten dien einde haar Lïghaam, 

 langs hoe meer , van agtereo opligtende , naar 

 dat het Jong verder uitkwam. De Eijerleggen- 

 de, integendeel, lieten haar Lighaam zakken 

 naar het Takje, waar aan dat Lighaampje ge- 

 hecht moeft zyn : zo dat de zorgvuldigheid van 

 de Natuur, om deeze oogfchynlyk zo geringe 

 Infekten ten nutte van haar Kroofl: te doen 

 werken , in deezen ook by uieftek blykbaar is ! 

 wa?.r toe de Wy hebben gezien , dat fommige Plantluizen 

 wieken? gevleugeld, anderen ongevleugeld zyn, en de 

 eerftgemelden kunnen zig zeer wel van hunne 

 Wieken bedienen , terwyl de anderen als Voor- 



beel- 



