DE SCHILDL'UIZEN. 453 



end van de Winter, de genen los maakt, die V. 

 men in de Herfft zig heeft zien vaft zetten; ^XXVJ U 

 zo wordt men 'er geen beweeging of leeven HoofdI 

 in gewaar. STÜK * 



Wanneer de Wyfjes zig dus vaftgezet heb- 

 ben , haaien zy haar Voedzel waarfchynlyk te 

 overvloediger uk de Plant of Tak, waar op 

 zy zitten, Middelerwyl verwiffelen zy van 

 Huid , die zy by brokken kwyt raaken , zon- 

 der dat, oogfchynlyk, door hun eenige be- 

 weeging gemaakt worde* Ook groeijen zy fterk, 

 wordende, van zeer klein, gelyk zy te vooren 

 waren , in weinig tyds van grootte als een Pe- 

 perkorrel en grooter; ja, in fommige Soorten, 

 wel als een Erwt. De Huid , naamelyk , fpant 

 zig uit, wordt glad en bruin, van wit, gelyk 

 zy te vooren was: zo dat zy naar Knobbeltjes 

 in de Boombaft gelyken. Ook hebben eenige 

 Natuurkundigen haar $oor eigentlyke Knobbelt- 

 jes of Uitwafien genomen; nier denkende dat 

 een onbeweeglyk Lighaam , het welk zig als 

 van Gevoel ontbloot vertoont , een Infekt koa 

 zyn. In figuur zyn deeze Knobbeltjes verfchil* 

 lende naar het verfchil der Soorten; fommigen 

 ronder, anderen langwerpiger, en eenigermaa- 

 te naar omgekeerde Schuitjes of Schildjes 

 gelykende , die met de holle zyde tegen de 

 Schors, of tegen het Blad, aangevoegd zyn. 



Het werk der Voortteeling , dat de Natuur .Voomea* 

 zo hoofdzaakelyk bedoelt in alle haar bedry- mg% ' 

 ven, is het Oogmerk, zo 't fchync, van die 

 1* Deel", x. Stuk. F f 3 Ver- 



