de Schild luizen. 505 



wel dat de Vrugc weinig verfchille : alzo die v, 

 der Wcftindifche Opuntia ook een eetbaare ^£?F r L * 

 Vyg is , mee Bloedrood Sap : het welk een Hoofd- 

 denkbeeld geeft van den oorfprongdierfchoone STUK » 



Verwkleur. Conchenilje, 



De Indiaanen planten rondom hunne Woonin-voortteeiiag* 

 gen de Nopal of Vygplant , tot de Teeling van 

 deeze Infekten , waar van zy verfcheide Inza- 

 melingen hebben in een Jaar. De laatfle ge-, 

 fchiedt tegen de aannadering van het Regen- 

 Saizoen. Op dat deeze lofekten , die zeer 

 teder zyn , door hetzelve niet vernield mogen 

 worden , fhyden zy eenige Bladen af 5 waar 

 op 'er veelen zitten 5 die nog tot de volle aangroei- 

 jing niet gekomen zyn ; brengen die in Huis 5 

 en befebuttenze dus voor de Ongemakken van 

 Wind en Onweer. De Bladen zyn , door 

 hunne Sappigheid, van die eigenfehap, dat zy 

 lang frifch blyven, fchoon zy geen Voedzei 

 meer van de Plant ontvangen , en hun Sap ver- 

 ftrekt tot voediög der Infekten , die dus , tegen 

 dat het Regen-Saizoen over is , bekwaam zyn 

 om Jongen te werpen. Hier uit kan men be« 

 grypen > waarom deeze Conchenilje de Huife- 

 lyke of tamme getyteld wordt. 



De Indiaanen, immers, maaken, 't zy van 

 Mos , dat aan de Boomen groeit ; 't zy van fyn 

 Hooy of Stroo ; 't zy van de Haairigheïd , die 

 ? er zit om de Kokosnooten ; of ook van Boom- 

 wol, kleine Neftjes, doende in ieder twaalf of 

 veertien van deeze Infekten; en deeze worden 



i, deel, x, stuk- Ii 5 gebragc 



