V- die tot loozing yan den Afgang dient. Die 

 XXXVIILRïog IS doorgaans van Kcgelswyzc figuur, n?et 

 . iiooFD- verfcheide ongelyke zyden , en aan 't end ge. 

 ^-^^* knot. Sommigen, evenwel, hebben dit Lig- 

 haamsdeel , dat dikwils meer de gedaante van 

 een Nagel heeft, niet onder de Ringen geteld, 

 gelyk Malpighiüs , en dan zouden 'er 

 maar elf zyn. De Vliezigheid deezer Ringen 

 onderfcheidt de Rupfen reeds van verfcheide 

 andere Infekten , wier Lighaam van dergelyke 

 Gcftalte is, en ook beflaat uit twaalf Ringen, 

 doch die harder en Hoornagtig zyn van zelf- 

 Itandïgheid , gelyk de Kop der Rupfen. 

 Bs o^gen. De figuur van dat Lighaamsdeel is in verfchei- 

 derley Rupfen zeer verfchillendc , doch kornt 

 in het gemelde meeftcndeels overeen. Men 

 vindt aan het voorfte gedeelte van ieder Kalot- 

 je, uit welken de Kop grootendeels beftaat» 

 doorgaans zes kleine zwarte Korreltjes, in 't 

 ronde geplaacfl, wcikc undt Oogjes fchynen te 

 gclyken. Drie derzelven zyn gemeenlyk groo- 

 ter dan de anderen en fomtyds alleen duidelyk 

 zigtbaar; maakende ieder byna een halve Kloot 

 uit. Zy zyn , bovendien , doorfchyncnde ; het 

 welk ze voor de Oogea van het Infekt heeft 

 doen houden; hoewel VALisNifiuidezelven 

 niet daar voor erkende. Een zyner redenen 

 vyas , dat men 'er de Rupfen geen gebruik van 

 det maaken ; doch hoe weet men dit , zegt 

 Reaümür, en het is ten uiterfte waarfchyn* 

 lyk dat dceze Infekten kunnen zien. " Go e. 



„ DAART, 



