t}S Beschryvinö van 



V. duidelyk blykbaar in tweederley Rupfen van de 



XKXvllL Brandenetelcn , die in Kleur en Geftaltc weinig 



f HooFD^ veifchillen , en die Kenmerk is ook dienftig tot 



^^^^* onderfcheiding van andere. 

 mvoedztï. Het is een vry gemeen zeggen, dat ieder 

 Plantgewas zyne byzondere Soort van Rupfen 

 heeft; doch ik weet niet, zegt Reaümür 

 of 'er wcezentlyk wel ééoe foort vaa Rupfen 

 zy 5 waar aan de Natuur maar eenen enkele 

 Plant of Boc0i tot Voedzel gegeven heeft ; zo- 

 danig j tenminfte, dat dezelve niet, desnoods, 

 ook anderen genuttigen kan ; 't zy die ons voor- 

 komen van geiyken Aart, of grootelyks ver- 

 fchilleade te zyn. Men vindt 'er, die onver- 

 fchillig de Bladen eeten van de Eiken, Ypen, 

 Haagdoorn, Peer-, Pruim-, Perfiken en ande- 

 re Vrugtboomen, De meeften, evenwel, tie- 

 ren beft op de Bbden van het Gewas of Kruid, 

 dat als voor haar fchynt gefchikt te zyn, en, 

 zo mense op anderen vindt, of dat zy die ee- 

 ten , is het niet dan by gebrek van haar gewoo- 

 ne Voedzel. Dit blykt inzonderheid aan de 

 fchoone Rups van de Wolfsmelk met Cyprefle. 

 Bladen, welke naauwiyks eenig ander Kruid, 

 dan die dergelyk fcherp Melkagtig Sap hebben, 

 wil eeten. En, 't is zonderling, dat de Bran- 

 denetelen, die in onze Huid zulk een Jeukt 

 en Octfteeking maaken , onfchadelyk kunnen 

 doorwandeld en afgeknaagd worden van vce- 

 lerley, zelfs gladde Rupfen, wier Huid op 't 

 aanraaken veel aagter dan de onze fchynt te 

 zya. , Het 



