D E R U ]> S E ^. Ü9 



Het is den Liefhebberen bekend , dat vcele V. 

 foorten van Rupfeo een Eigenfchap hebben , daar vl^xviIJ 

 niemand van zou hebben gedroomd , indien zy Hoofd** 

 niet by geval ontdekt ware. Men wift wel, «tüic. 

 dat 'erzyn, die zig tot de Verandering in den^"™^^'^^^ 

 Grond begeeven , doch ver de meeften tont» 

 houden zig, voor dien tyd, altoos op de Boo- 

 men en Planten , waar zy van Iceven* Eenigen 

 zyn 'er, die zelfs over Dag in den Grond krui- 

 pen of zig verbergen , en des Nagts gaan aa- 

 zen. In dit opzigt gelykende naar Roofdieren , 

 Tygers en Wolven , doen zy ook de Hoveniers 

 cnTuinlieden dikwils verbaasd ftaan , inzonder- 

 heid wat de Koolplanten belangt, welken deeze 

 op een deerlyke wyze opgevreeten zien , ter- 

 wyl zig daar aan maar weinige Rupfen bevin- 

 den. Zy hebben menigmaal dit nadeel aan 

 Slakken toegefchreeven ; doch zy moeiten , by 

 avond , met Licht gaan zoeken , dan zou zig 

 de regte Vyand openbaaren. Het zelfde heeft 

 plaats in die Rups, welke de Knoppen vau 

 den Wyngaard eet , en zig over Dag verfcbuilt. 

 Men heeft Rupfen, die altoos onder den Grond 

 leeven, en de Wortels van fommige Planten 

 afknaagen ; gelyk die der Salade , by voorbeeld^ 

 een geweldige Plaag der Moestuinen. Ook zyn 

 'er die haar Woonplaats in het Hout van lee« 

 vende Boomen veftigen : gelyk die berugte Rups 

 der Wilgen, welke de Heer Lif on net zo uit- 

 voerig heeft bcfchreeven en zo konftig afge« 

 leeld. Men vmdt 'er ook, die binnen in de 



1. Deel. xi. stuk, zelf<^ 



