3^ BËSCHRVVINGVAn 



V. zelfftandigheid der Bladen , tuffchen de boven^ 



XXXVIlï.^^ en onderde Oppervlakte, huisveften en des. 



Hoofd- wegen Mineerende of Loop graa vers genoemd 



STUK, worden. De Appelen en Peeren , die men Worm» 



fteekig noemt , hebben dit aan Rupsjes ^welke 



mee daar in vindt , te danken. 



in Poftuur. De manier . op welke de Rupfen te werk 



maaking, 



gaan, wanneer menze vangen wil, kan zelfs 

 dienen om verfcheide Soorten derzelven te on- 

 derfcheiden* Sommigen buigen zigRingswyze, 

 wanneer men haar aanraakt , en het zyn de zoo 

 danigen , die , volgens G o e d a a u t , zig dan 

 als dood vertoonen* Onder de Ruigen vindt 

 men 'er, die dus eenigermaate deCeftalte aan- 

 neemen van een Egeltje of Stekelvarken. Men 

 weet dat 'er zyn, die, zo dra men het Blad, 

 waar op zy zitten , aanraakt , of het Takje maar 

 efFen beweegt , zig op den Grond laaten val- 

 len : anderen zoeken het vlugtende te ontko- 

 men , en dus zyn 'er , die zeer foei loopen. Een 

 rofle , ruige Rups , die de Bladen van den Wyn- 

 gaard eet , mag deswegen wel de Haas of Hardloo- 

 per genoemd worden. Eenige Rupfen fchynen 

 zig te willen verdedigen : zy zetten de helft van 

 haar Lichaam fchrap, en werken met het an- 

 dere op verfcheide wyzen ; fommigen met het 

 voorde, anderen met het agterfte deel. Men 

 vindt 'er , die , wanneer zy aangeraakt worden , 

 haar Lyf in bogten draaijen als een Slangetje 

 of Aaltje , en dus vcelerley beweegingen maa- 

 ien met groote vlugheid : waar door. zy het on- 

 ge- 



