deRüpsen. 45 



reeen te grooter lekkcrny. Somtyds vreeten V. 

 de Rupfen ook elkander (f), en zelfs ^oode j^^^^j^^* 

 Rupfen; ja verfcheidene eeten , na de Vervel- Hoofd- 

 ling , haar eigen afgelegde Huid op. De Heer ^™^* 

 Bonnet heeft eene Rups waargenomen, die, 

 zo dra zy uitgekomen was, de Dopjes der Eit* 

 les van zodanigen van haare Soort, die nog 

 niet uit waren , ging knaagen , en ze dus eer- 

 der deedt ter wereld komen. Ook heeft hy 

 een Rups van de Wolfsmelk de Maag zien 

 eeten van eene van die zelfde Soort, welke 

 door hem ontleed was* 



Dit brengt ray tot befchouwing van de In-Dcinwendi- 

 gewanden of inwendige deelen der Rupfen , ^eDec^en of 



waar omtrent de Heer de Geer aldus «i^". 

 fpreekt (|). Het gene allereerfl , by het ope- 

 nen van een Rups, zegt hy, in 't Oog valt, 

 is een groot langwerpig Deel , van byna Cylin- 

 drifche figuur , groenagtig en bleek bruin van 

 Kleur, dat de geheele langte van het Lyf be« 

 flaat. Dit Kanaal , zig uitftrekkende van den 

 Bek tot aan het Agterfte, bevat de Zwelgpyp, 

 Maag en Darmen. Het begin, dat de Keel 

 maakt , is fmal en dun ; verder blyft het byna 

 egaal van wydte, tot aan het agteirend, alwaar 

 €en aanmerkelyke vernaauwing is , die uitloopÊ 



ia 



ft) Zy doen het , beflooten zynde , ook zoader gebrek 

 van Voedzel; gelyk de Heer Reaumur dit, doch alleen 

 maar in een Rups van den Eikeboom, die glad en zwart i% 

 niet geele Streepen , waargenomen heeft. 



(I) Mem. des Inf, T O M. I. Stokholm 1752, 



i. ©EEi. XI. Stuk, \ 



