16 BeSCHRYVTNÖ VAlf 



V. dat men de Scaart noemi , eea klein Plekje 

 X^XX^X. S^^^^^ ^"^^ *^' vercoonende zig als een Rafp. 

 HooED- Met den Vinger daar over ftry kende , wordt men 

 STUK ggjfg Haakjes gewaar, en kan op 't gevoel oor- 

 deelen, werwaards die gekeerd ftaan. Ook is 

 het niet moeielyk een Pop, welke men *er af- 

 gerukt had 9 weder op te hangen , ter plaatfe 

 daar de Rups het Bergje van Zyde hadt ge« 

 fponnen. 



Hier mede is 't nog niet gedaan. De Pop 

 kan niet lyden , dat de Huid van de Rups by 

 haar hangen blyvc^ en dit fchynt een loutere 

 vevkieslykheid te zyn : want wat kon dit ver* 

 fchrompelde Velletje, dat in 't kort weg droo- 

 gen zou , haar hinderen in een Staat , als zy 

 byna zo ftjif en hard is als Hout. Zy moet > 

 dat meer is , ten dien einde een zeer laftige be- 

 werking gebruiken. Terwyl zy hangt haar Lyf 

 krommende, weet zy weder een gedeelte van 

 die Huid te vatten , en dan doet zy haar Lig- 

 haam met geweld fungeren, 't welk maakt, 

 dat de Haakjes allengs uit de Zyde getrokken 

 worden, tot dat eindelyk de Huid losraakt, 

 die zy dan laat vallen, 't Gebeurt dikwils , dat 

 zy deeze flingeringen verfcheide maaien her- 

 haaien moet , eer zy het gewenfchte oogmerk 

 ^ kan bereiken. Zie daar een overleg, het welk 

 myns oordeels veel meer verwondering ver* 

 dient, dan dat van een Kakatoe, die zig doet 

 llingeren , om by het Eeten te komen van 

 een daar nevens hangende Parkiet^ 



Ver- 



