STUK 



i66 Beschrvvino van 



V. 3, tal van witte Spieren, in de langte uit 



^^Xu' 9> geftrekt , hebbende de gedaante van kleioe 



Hoofd- „ Lintjes , of gelykende naar die , welke mea 



„ in de Rupfen op de zelfde plaats vindt. Zy 



„ hebben haare aanhechting in de famenvoe- 



,5 giDg der Ringen. De gemelde Spieren, eg- 



„ ter ,zyn niets, in vergelyking met degenen, 



„ welke zig aan *t Borftftuk openbaaren, maa- 



5, kende bondels uit ; zo dat bet byna gevuld 



„ is met Spieren. Zy moeten 'er in groote 



,, menigte en met uitmuntende kragc begaafd 



5, zyn , alzo zy (trekken tot de beweeging der 



,3 Wieken en der Pooten (*). 



3, Wy hebben gezien, dat het Wyfje in- 



„ wendig, naby het Fondament , een Lighaams. 



deel 



f*) Veel te dik wils wordt 'er gelykfbrmlgheid gefteld in 

 dingen , die geen volmaakte overeen komft hebben. Zo is 

 het, wanneer men de Uitwerkingen met elkmder vergelykt, 

 zonder verzekerd te zyn, of de Oorzaaken niet verfchillen, 

 "Wie, immers, zou van vooren gedagc hebben, dat deVlecith» 

 vezelen der Spieren, in een Olyphant, niet dikker zyn da« 

 in een Mals. Doet nu een Muis of Springhaan, naar evenre* 

 digheid , Sprongen , waar toe een groot Viervoetig Dier onbc- 

 Icwaam is, zo kan zulks afhangen van de dikte der Vezelen; 

 zonder dat zulk Diertje , daarom , een grooter veelheid van 

 Spieren noodig heeft. Daar kan nog een andere oorzaak zyn , 

 ons bekend, en wie weet hoe veelen, ons onbekend. De 

 werking der Spieren hangt af van den invloed des Bloeds, en 

 deeze van de werking des Harts in de Dieren, die een Hart 

 hebben , dat kenbaar is ; maar deeze laatfte hangt af van zekere 

 Eigenfchip des Levens , Irritahiliteit genaamd, een aandoen- 

 lykheid voor prikkeling , welke ongelyk groote Uitwerkingen 

 voortbrengt dan de Oorzaak is. Dus ziet men , door een klei* 

 DC Steek die een Z enuw raakt , dooi ccn weingjc Vcnyn , 



een 



