392 B E S C H R Y V i N o VAN 



V. ten geeft , verdient een nadere bcfchouwiDg, 

 XLl^^^ Hec vertoont zig* door zyne kromte , als eea 

 JHooPD Hoera, ea hcefi ook een harde, Hoorcagtigc 

 &tuK^ zelfflandighcid, doch aan den Wortel is hec 

 gedwee , Lriiende zig op alle manieren bui- 

 gen ; hoewel de Rups 'er geene vry wilhgc be- 

 weegingen mede roaaken kan , gelyk met de 

 Pooten eo anderen Lighaamsdeelen, Het is 

 alieeo , wanneer die Hoorotje komt te raaken 

 aan eenig Voorwerp, dat hetzelve zig meer af 

 Biio agterwaards ocderbuigt. Goedaart be* 

 weert wel, dat de RupreQ„zig daar van tot vc?> 

 deediging bedienen jiviüende zelfs ,dat 'er eenig 

 Vergifr in bcflooten zy: doch men moet zulks 

 voor een Herfenfchim houden. Hoe men eqn 

 Rups ook tergt of plaagt; zy maakt 'er geen 

 gebruik van om ce fteek^'n of te kwetzen. 

 Door het Vergrootglas , nierterain , ontdekt 

 men , dat dit LJghaamsdeel met een menigte 

 Ipicfe knobbeltjes bezet is , die naar de punc 

 gedrekt :^yo, Hec is op den elfden Ring, met 

 de kromte agierwaards^ geplaatft. 

 qefi^ke der In 't Latyn heeft Li nn^^üs den Geflagt- 

 "^^^^^* naam gebruikt van Spbinx^ die van een byzon,^ 

 dere figuur en gefhite der Rupfen, waarvan 

 deeze Kapellen komen, ontleend is. De meeden, 

 ten minde van die welke men Echte Pylftaar- 

 ten noemt , hebben den Kop aan *t end domp 

 en van boven eenigermaate fpits. De Natuur 

 gcefc haar de bekwaamheid ,0111 het voorde van 

 haar Lighaam op cea verbaazende manier te 



