DE Pylstaarten* 4^3 



'5, van boven, verwelkt bleekrood (*} iTiCC een v. 



„ l/ruicagtige middel vlakte; drie zwarte Stree* ^xuf^* 



Pi pen overlangs; één overdwais in *t midden, Hoofo* 



3, benevens een andere witte Screep by den bui* ^"^^^ 



„ tenftea rand ; van cEderen donkerer, met ^'-"•^^''* 



py twee verwelkte Banden die bruinagtig zyo, 



3, by den onderden rand te famen loopende; 



,3 aan de tip een zwarte Streep 5 en een wit- 



5, agiige Vlak tüfichen deeze Streep en den dik- 



3, keren rand- De zoom van die Wieken 1» 



5, bleeker. De Egi:erfi:en hebben , boven en be- 



5, halve de twee zwarte Banden 3 ook een derde 



,♦ naby haor Gewricht, doch die ftrckt zig niec 



„ uit tot aan den buitenden rand: van onderea 



5, hebben zy een dubbelen biuinen Baad , dea 



3, voorden donkerft en daar tuflchen is de vlak- 



yg te der Wiek wiiagtig gekleurd. Het Lyf is 



„ Roozekleur, met een Ruggeftreep en vyf 



3, Banden wederzyds, die zwart zyn'\ 



Het heeft my gelult 3 dus uit te weiden ia 

 de befchryviog der Kleuren van deeze fraaije 

 Kapel ; om aan re tooDen , wat dien aangaande 

 waargenomen zy , door de Hedeadaagfchcn. 

 Geoffuoy die 'er, dat verwonderlyk is , dikke, 

 lange, bruine Spi-ktQü aan geeft (f), fpreekt, 



zo 



(*) EntOK^ol. CarmoL p. igy, 186, Ohfolete ruJJ'eA noemt; 

 hy deeze Wieken. Ruffeui , dat men anders oak wel voor ros 

 necmr, is by hem een Kleur, uit e/en v-ccl rood en wit ^ on» 

 der elkander gemengd , bslbande ; dM is bleek- : de Kleur vaa 

 thet Lyf noemt hy rofatus , ^:it is Rooz?*roo j. 



(t; Hiji^ des Inf, env. Paris, Tom. II. p. g^ 



u DL&u XI. $Tüü* D d 4 



