BE Pylstaarten. 435 



In aanmerkende, dat dezelve ongemeen koud V, 

 was op *t gevoel. Li ster beweert, niet zon* ^/'if" 

 der reden, dat zulks in meer Rupfen plaats Hoofd* 

 heeft , 't welk iedereen bekend is : maar hy stük, 

 voegt 'rr by , dat van hem in 't midden des ^y^^^"^^ • 

 Winters, op de Sneeuw, ftyf bevrcoren Rup- 

 fen en Wormen gcvoaden w^reh , die ^ in een 

 Glas geworpen , als Steentjes klonken, en niet* 

 temin , door de warmte van het Vuur ontdooid, 

 zeer vlug en levendig wierden. Wie zou zulks 

 van zodanige tedere Séhepzals, welke men door 

 enkele knyping kan befchadigen en dooden, 

 denken durven ? 



• Onze Rups is niet van de minfl: tedere in dit oc Kiip$^ 

 opzïgt; want GoEDAi\ rt merkt aan, dat zy 

 op de minfte aanraaking zo geweldig fiddert , 

 dat iemand, die haar aanraakt, zelf byna 'er 

 van trilt, en dat zy > ^P eenig geraas, aan» 

 flónds haar Lighaam famentrekt : 't welk dan 

 een bewys zou zyn , dat zy fcherp was van 

 Gehoor. Anderszins is zy ongemeen vaardig in 

 het beweegen van haar Snuit, die zy intrekken 

 kan en uitftrekken , nederlaaten en opheffen / 

 met eenê verwonderlyke vlugheid. Zy is zo 

 flerk in de Bekjgelyk men 't gewoon is tenoe- 

 men ; dat , het gene zy tulfchen de Kaaken geo" 

 vat heeft , niet dan met geweld daar weder 

 kan uitgetrokken worden. 



Deeze Rupfen moeten zeldzaam zyn ; dewyl 



noch Geoffroy^ noch Doktor Scopoli, eenig 



gewag maaken van decze Soort* Frisch hadtze 



i,DEKt. XL STi^K, E'e a' op 



