44^ B E S C H R V V I N G y A ti 



V, Men kan deeze Soort mee zo veel reden nfe? 



XU\^^' de Wyngaard Onrud, ccch de Rups de IVyrir^^ 

 Hoofd* gaarde Rups noemen; aangezien zy oo!c voor- 

 s-^üK. j^Qjjjr op andere Kruiden , en dezelveu gretig 

 i>« ^^ps- verflindt. De grooie ruiqe Badaard- Weder ick'^, 

 Tior^ met pa?2rfche Bloemen ^ en de Virginifche raec 



tOnagra geele BloenfH^n 5 clie welriekend zyn t>2:ynnieE 

 alleen van haar Smaak , zo Roes el aanmerkt, 

 ^EpUohia i^^a^r op dergelyke Kraiden § heeft ue Geer. 

 haar aangetroffen $ en my wordt herige, datJD 

 't voorleeden Jaar, even buiten Utrecht, twee 

 van deeze Rupfen op de Phnc genaamd Water- 

 l TrifoUum^uQhl^^ |s in l^agè vogtige Weidlanden en^ 

 SIoQteo groeijende, gevangen zyn. Moüff.e-; 

 Tüs hadt reeds gezegd, dat zy dikwils zitcea 

 op de Bladen van dat Kruid ^ ea die met cer^ 

 vervt'onderlyke Ihelheid opvreetea, 



By Meii!an, f RiscH en R0ESEL5 is 

 Biectemin de gemelde naam algemeen. De laat* 

 fte noemt het Masker van deeze Kapel de groof* 

 te , geftaarte en gejpiegelde Wyngaard- Rups, 

 Frïsch vondt 'er , den 23 Auguftus van *t Jaar 

 1733, op de Wyng^ardbladen ééoe die Zee. 

 groen vvaa, *t welk dienen kon om de gedagtea 

 van Roes EL te bevefligen , dat 'er tweeder- 

 ïey zodanige Rupfeo waren, ten opzigt van de 

 Kleur. De Heer de Geer vondtze bynazwart> 

 gelyk die van de volgende Soort, doch niette- 

 min gehoornd of van agteren met een Pyltjew 

 Eie hier zyne naauvvkeurige belchryving vaq 

 dit Masker, 



