592 B E S C H R Y V I N G VAN 



V. Rups bedoeld, wanneer hy fpreekt van de Wel- 



AFDEEL.juftigheid der Romeinen, die groote Wormen 



ïJooFD.' ^^^ Kikeboom^en tot Spyze gebruikten , welke 



STUK. ten dien einde ook van hun met Meel gemeft 



JiH^u werden* *t Is waar^ men noemt ze gemeenlyk 



de Wilgen Hout-Rups; doch 't is niet minder waar, 



dat zy ook het Hout van Eiken en Olmen, ja 



^allerley rottig of vermolmd Hout doorknaagt; 



hoewel men ze meeft in de Wilgen vindt. Goed» 



AART merkt aan, dat zy gevoed worden door 



een vettig Vogt,niet ongelyk aan Terpenthyn^ 



'c v/elk het Wilgen-Hout- in zig bevatten moed; 



alzo men^egt hy, uit deszelfs Zaagzel , door 



kooken in Water , een Vernis haalt. In de 



Maanden Juny en July, zegt hy, ziet raenze 



dikvvils op de Wegen . kruipen , cm zig een 



Schuiiplaats op te fpooren : waar na men haar, 



des Winters, fomwylen midden in het Hout 



ontmoet* Lister vondt 'er eene in een verfch 



gekapte Eiken -ftam, die men doorgezaagd 



hadt; hebbende de Rups daar Gaten in geboqrd 



t!erwydte,dat men den Vinger, daar in,gemak^ 



kelyk kon omdraaijen. 



DieüHeer R e aümur, waren, in Houtzaag - 

 ?:el 5 zodanige Rupfen van zyn Landgoed toe- 

 gezonden, van over de drie en een half Duim 

 lang, die hy in groote Suikerglazen deedt, en 

 hun brokken oud Hout by zig gaf, van dikte 

 als de Pooten van Stoelen. Hier boorden zy 

 in, en ondergingen de Verandering, komende 

 na drie of vier V^eeken de Kapellen uit. Hy 



vondr 



