223 
EBurytoma. 
Genus primo a Celeb. Dom. Irnuicer in edi- 
tione Faune Etruscae, Tom, IL p. 127. indica- 
tum.  Speciebus constat huc usque detectis plu- 
vibus, inter se valde affinibus et similibus, diffi- 
cile discernendis; variat una eademque species 
valde magnitudine. 
Character generis : 
Antenne inserte medio frontis, articulis 8—9, 
sepius discretis; maris longiores, articulis nodo- 
sis I. inequalibus, verticillalo-pilosis; femine bre- 
viores, sub-moniliformes. É 
Ale nervo costali distincto, crassiusculo, ra- 
mulo stigmaticali brevi, obliqvo. 
Corpus longulum, punetalum; prothorace ma- 
gno lransverso, antice truncato; abdomine com- 
presso, in femina subtus carinato; oviductu apice 
nonnihil prominulo. -Scutellum parum distin- 
eclum, obtlusum, inlegrum. É 
Metamorphosin in Gallis subeunt, forsan in 
Cynipedis larvis parasitice. 
Habitatio in fruticibus plantisque. 
Synon. Eurytoma, Iuruic. LATREIunE. DaAr- 
MAN. — Pleromalus, Sweperus. — Diplolepis, FAsr. 
— Ichneumon, De 'Geer. — Cynips, FaAsr. Oniv. 
LaTrrR. — Eucharis, Fasr. PAnz. — Chalcis, JuRrine. 
— Figiles, SPInora. 
Etymologia: E'vev, late, Töuov, sectum. 
Os breve, retractum. Palpi breves, filifor- 
mes, occultati. Mandibule trigonre, extus rotun- 
date, intus dentate. — Antenne basi approxi- 
mate, inserte medio frontis, articulis 8—9; scapo 
mediocri, verlicem non superante, in foveola fron- 
tis recipiendo; flagello articulis sub-rotundis, dis- 
