u DBESORRAFY ING van 
dh ied ren hebben het Staart-end plat en breed, als 
iv, ten Olyfblad. Deeze zelfde verfcheidenhe- 
Hoorp- den neemt men ook waar in de genen die den 
STUK, _ gezegden Band niet hebben. De Wormen ver- 
fchillen, zegt hy, in Kleur, naar den Grond 
waar in zy huisvesten , of naar het Voedzel 
dat zy nuttigen (*). Eenigen krygen wel de 
langte van een Elle en de dikte van een Pink 
byna. Deeze laatften zyn doorgaans logger 
dan de anderen, en onder dezelven vondt hy 
‘er geene met een Ring noch met een zodanige 
platte breede Staart. 
Zaadvogt In de Wormen, die de Kogelronde witagti- 
- En Eijeiene. rt 4 f 
ge Lighaampjes hebben, welken WitLis om- 
trent het Hart heeft waargenomen (tf), kan 
men ’er veertien tellen, zeven op een ry, in 
eene regte lyn, langs de Borst, geplaatst, en 
gevuld met een Melkagtig Vogt: buiten en 
behalve nog agt andere Bolletjes of Zakjes, 
nader aan het Hart, grooter dan;Wikken-Zaad 
en geheel van eene zeer witte Melkagtige zelf- 
ftandigheid zynde, in welke men verfcheiïde klei- 
ne ronde Eytjes waarneemt. Dit heeft echter 
niet altoos plaats, en fomwylen zyn de agt 
Zakjes zo vol Eijcren , dat men ‘er in ieder by 
de 
(*) Groot , immers, is het verfchil tusfchen die roode 
Wormpjes , welke ten in of omtrent de Wortelen van het 
Gras vindt, en de gewoone Pieren der gemeste of vette 
Gronden. 
(}) Zie het V. Deer. der Uitgezegte Verhandelingen, Dladz. 
316, 
