DE AARDWORMEN. 57 
ware, voor de Zonnefchyn, welke de meeste VL 
Infekten zo beminnen, ten minste, geenszins ÂFDEEL: 
haaten ; doch hier in komen zy met veele Schaal- Hooks 
en Schulpdieren overeen, die beter het gemis srux, 
van Lugt of Water verdraagen kunnen, dan de 
nabyheid van het Vuur. 
Het fchynt ook niet , dat de famenhooping 
van een menigte Wormen , in een kleine be- 
flootene plaats „ onder dezelven eenige broei. 
jing, of voor hun nadeeligen Damp, veroir- 
zaake. Evenwel moet de groote Koude hun 
nadeelig zyn , dewyl zy zig des Winters 
fchuil houden. Behalve de Mollen, die ’er 
zeer gretig naar zyn , ftrekken zy ook voor 
de Visfchen, Vogelen, Haagdisfen en veele 
andere Dieren , tor ‘eene. lekkerny. Dat het 
de vreez’ voor de Mollen zy, die maakt, dat 
menze, door den Grond fterk te beweegen, 
daar uiedoet kruipen , is my niet geloof baar. De 
Natuur heeft zekerlyk hun, gelyk alle Die- 
ren, eene voorzigtigheid ingefchapen , om het 
evaar te ontwyken, dat hun dreigt, en dit 
maakt , dat men naauwlyks zo zagt op den 
Grond kan gaan, of de Wormen, die by Re- 
genagtig Weer uitgekroopen zyn, verbergen zig, 
in een opflag van het Oog, wederom in hun- 
ne Loopgraaven. Gepaard zynde, in tegen- 
deel, ontwyken zy het gevaar niet, en laaten 
zig veeleer dood treeden dan elkander los te 
laaten. Om ze uiet den Grond te doen ko- 
men, behoeft men flegts dien met het aftrek- 
Ds zel 
Y.DEEL, XIV. STUK, 
