DE BANDWORMEN. 87 
was dan het geheele Lyf, en maakten zig, oun-, Vie 
der het voortkruipen, dikwils zo dun als een a 
Draad, hebbende alsdan de gewoone geïtalte Hoorp- 
der Bloedzuigeren. Inzonderheid verfchilden Dn 
zy van de voorgemelden grootelyks door den warm. 
Loop der Aderagrige Buisjes , die zig niet in 
Stammen en Takken nederwaards verfpreid- 
den, maar allen Slangswys’ agter elkander la- 
gen , en driederley Kleur hadden. De eerften, 
onder het} Vrouwelyke Lid , waren zwartagtig 5 
die daar aan volgden hoog geel en die opde zy-= 
de lagen witagtig. 
Geen van deeze Botjes was grooter dan 
een Gerfte-koorntje. Hy vondt zodanigen, 
naderhand , ook in de Leever van een Damhert, 
het welk men in de Graft dier Stad gefchoo= 
ten hadt: waar uit dan bleek, dat zy niet aan 
die Schaapen alleen eigen waren. Men zoude 
mogen denken, of LinNaus ook dergelyken 
bedoelde, wanneer hy ’*t Werk van Roeser 
aanhaalt, alwaar van een Bloedzuiger der 
Visfchen gefproken wordt, dien hy zelf na- 
derhand tot de Bloedzuigers betrekt: doch 
het is te verwonderen, dat onze Ridder, uit 
de Afbeeldingen daar toe behoorende juist die 
aanhaalt, welke het agter-end van deezen 
Bloedzuiger vergroot voorftelt , en dus eeni- 
germaate naar onze Leverwormen gelykt. Her 
moet by een zonderling toeval of door ver- _— 
haasting geweest zyn , dat hy zig dus heeft kun- 
nen vergisfen. 
F 4 De 
IE, DEEL. XIV, STUKe 
