DE BLOEDZUICGERS. 103 
ë 
Van de Eigenfchappen deezer Dieren moet VL 
ik alhier in ’t algemeen fpreeken „ om dat de VIL 
zelven op de meeste Soorten toepasfelyk zyn. Hoorne 
De Bloedzuigers zyn korte, dikke Wormen, Ee 
die in ’t Water leeven, en zig op eene der: poen 
gelyke wyze als de die vor rui, door in. 
trekking en uitrekking van hun Lyf, zegt 
men, aldaar beweegen. De Kleur is gemeen- 
yk zwart- of bruinagtig , fomtyds met-geel- 
agtige Streepen aan de Rug of Zyden , en 
zwartagtige Stippen aan den Buik. Die der 
zoete Wateren hebben het Lyf, ten minste 
op ’t bloote Gezigt, glad en: effen 3 doch die 
der Zee , welken men ook Bloedzuigers der Vis- 
fchen noemt, zyn rabe Wrattig of Stekelig 
gedoornd. 
Het sh rerkdllidhes dat een Bloedzuiger De Bek. 
heeft, is zyn Bek, tusfchen twee Lippen ge- 
plaatst, die uit zeer buigzaame Vezelen be- 
ftaan, door middel van welken hy allerlei fi- 
guuren ‘aanneemt, die noodig zyn voor het 
Dier. De opening is driehoekig, en met drie 
zeer fcherpe, fterke Tanden gewapend, wel- 
ke in ftaat zyn, om niet alleen de Huid van 
een Menfch, maar zelfs die van een Paard of 
Stier te doorbooren. ‘Het is als een driefny- 
dend Werktuig, dat drie Wondjes te gelyk 
maakt, waar van de Merktekenen zig nog ee- 
nige Dagen daarna op de Huid van een Menfch 
vertoonen. De vermaarde Chirurgyn MoraAnp, 
Lid van de Koninglyke Akademie der Weeten- 
G 4 Ni ten- 
I. DFEL, XIV. STUK. 
