DE BLOEDZUIGER'S, 117 
ven rond, en ftak aan ’ eene End een wit STUK. 
gevorkt Baardje, dat Slymagtig was, uit, 
hebbende aan ieder End, op het Lvf, een 
Knobbeltje. Dit doorfchynend Lighaampje, 
bevattende zeven of agt rondagrige Bolletjes, 
werdt in zyne bovenfte Oppervlakte met even 
zo veel Gaatjes doorboord, tot uitlaating der 
Jongen.- Het bleef op zyne plaats en kroop 
niet voort; weshalve onze Autheur toen twy- 
felagtig ftelde , of heteen Ínfekt, naar de Schild- 
luizen gelykende, dan het Eijernest ware, van 
eenig Waterdiertje (*). 
Aangaande dit laatfte is men thans door de 
Ontdekkingen van den Heer BrzeMANN verze. 
kerd,odie in ’t jaar 1755 waarnam, dat de 
gedagte Jongen tot het Geflagt der Bloedzui- 
geren behoorden, en wel tot eene Soort der- 
zelven, die men thans, wegens de agt Puk- 
kelcjes boven den Bek, de Agt-Cogige ges 
tyteld heeft. Deszelfs Lyf, zegt hy, is plate 
agtig, half doorfchynende, aan beide zvden 
_gerand, De Kleur is van onderen graauwag- 
tig, van boven zwart of bruinagtig!, met vee- 
le kleine bleeke Pukkeltjes. Boven den Bek, 
die rond is, ftaan de gezegde Pukkeltjes , 
welken hy niet voor Oogen durfde houden, 
om 
(*)_ Faun, Súec, Ed, I, p. o20, 
H 3 
k Bret. XIV. stuk, 
