pr RUIGBEKKEN, ioë 
dit Ongediert, dat in de Visfchen boort, de- Vie 
gelven opvreet en ’t Water in Slym verandert. iii. 
Zulks blyke nader uit de Waarneemingen van Hoorp- 
den Heer Karm, die, in January des Jaars°TUXe 
1748, te Grömftad in Noorwegen zynde, de 
Visfchers aldaar ongemeen hoorde klaagen 
over de fchadelykheid van zekere Visfchjes, 
die men aldaar veelerley naamen gaf , van de 
uitwerking afgeleid, gelyk Pilor, Piltar, Sau 
ger en En/cluwier, Wanneer men Netten uit- 
zet, om Kabbeljaauw , Schelvisch en derge- 
Iyken Zee- Visch, te vangen, of Hoeken daar 
toe legt, zuigen deeze Wormen dezelven dik- 
wils geheel uit; zo dat ’er niets byna, dan 
de Huid en Graat, van overblyven. Gemeen- 
lyk byten zy een Gat in de Visch, en flui- 
pen door hetzelve daar binnen, om hem met 
meer gemaks te kunnen opvreeten. De Plat- 
vischen en Kreeften fchynen byna de eenig = 
ften te zyn, die vry loopen van hunne vraat- 
zugt: wordende de laatften door hunne harde 
Schaal , en de anderen door hunne verblyfplaats 
op den grond der Zee, in de Slibber , daar voor 
befchut. 
2 Ly gelyken (zegt KarM) naar de Prik. Proefnee- 
> ken, hebbende een gladde Huid , zonder Ede 
», Schubben en zyn blaauwagtig van Kleur, de Dg 
s, met een witte Streep onder aan den Buik. 
„De Proefneemingen , door my daar op in 
» t werk gefteld, zyn kortelyk deeze. Ik 
‚ wierp: zodanig een Vischje i@ een groote 
Ï s> Kom 
Je DEEL. XIV. STUK. 
