\ 
VI. 
AFDEEL. 
Hoorp- 
STUK: 
Voedzel, 
I44, BESCHRYVING VvAN 
‚> Maar dat men in een naakte Slak, (zegt 
ss SWAMMERDAM, door wien byna op de zelf- 
‚‚ de manier gefproken wordt) die in het 
>, Water geworpen’ is en in een Flesch ge- 
, daan, de beweeging van de Dierlyke Gees- 
„> ten zou kunnen zien, en zulks onder de 
> gedaante van kleine Belletjes, die zig van 
‚‚ het Hoofd naar de Staart en van de Staart 
‚> naar. het Hoofd beweegen; dit is niets dan 
‚, een Inbeelding van dat flag van Philofoo- 
«‚ phen , die altoos ín de Boeken kyken. De 
„‚ geheele reden van dit Verfchynzel legt daar 
s> in, dat, wanneer men de Slak in ’t Water 
>, werpt, altyd eenige Lugt in de Slym des 
>, Lighaams blyft hangen; doch daar fis nooit 
> eenige gefchikte beweeging in te zien, hoe 
>» Zy zig ook roert. Altyd behouden deeze 
‚> Belletjes haar orde en plaats, hoewel zy 
„> inkrimpen en uitzetten met het Lighaam, 
> dat is op en van elkander fchuiven (*)”. 
De Hoornflakken komen hier in met de an- 
deren overeen, zo wel als in het Voedzel, ’t 
welk zy nuttigen, beftaandein allerley Groen- 
te en Vrugten; waar van, die malst en lek- 
kerst zyn voor den Mensch, haar het meefte 
fchynen te fimaaken: doch zy onthouden zig 
meer op open plaatfen en in het Geboomte „_ 
wordende voor de brandende Zonneftraalen 
door haar Hoornagtigen Dop befchut. Dat zy 
geens- 
(%) Bybelder Natuure.'I. DEEL, bladz, 114 
