ks 4 
u be 
m te 
‘ 
DE AARD-S LAKKEN 149 
js afgefcheiden, zo wordt men daar onder, Vl _ 
een Beentje gewaar, ’t welk de Autheuren hiken. 
het Slakken - Steentje heeten, en daar men ver- Hoorp- 
fcheide nutrcigheden, in de Geneeskonst, aan A70E 
toegefchreeven heeft. Men zou ook hetzelve , steentje, 
bekwaamelyk, het Borst- of Ruggebeen kun- 
nen noemen, om dat het als in ’t midden van 
de Borst of Rug geplaatst is. De figuur is 
als een hol Schulpje, dat langwerpig rond is: 
het wordt in zyn omtrek door verfcheide Vlies- 
jesop zyne plaats gehouden , en ís van boven aan 
het gedagte Netje vast. Somtyds vinde men het 
geheel Vliezig; fomtyds redelyk dik en Steen- 
agtig, opbruifchende met Zuure Vogten: op 
andere tyden is het maar ten deele Steen, en 
men ziet ook, alsdan, dat het mer Adertjes. 
doorweeven is, die als gevuld zyn met Zande 
korreltjes. Hier uit kan men met reden be-= 
fluiten, dat dit. Lighaampje uit de ftremming 
van Steenagtige deeltjes zynen oirfprong heeft. 
En het fchynt wel, dat de Natuur der Slak- 
ken daar heenen ftrekt; gelyk dit blykt in de 
aangroeijing van de Schulp der Hoornflakken. 
In de naakte Slakken komen deeze Schulpjes 
zo wel in-kleine als in groote, ín jonge als 
in oude, voor: ja in de allergrootften is het 
fomtyds zeer dun en Vliezig , in de kleinen 
geheel-masfief Steen. Zo dat de Heer SwaM- 
MERDAM van gedagten was, of zy dit Steent- 
je ook jaarlyks mogten uitwerpen, gelyk de 
Kreeften de zogenaamde Kreefts-Oogen doen. 
K 3 Dit 
1. DEEL. XIV. STUK, 
