DE AARD-SLAKKEN. 155 
dat het Hart der Slak, door het gezegde VI 
Beentje, niet befchadigd worde; welke Stoffe ÁFDEEL, 
derhalve ook ontbreekt in de Hoornflakken, moorp. 
die dan, tegen de overeenkomftigheid der Nae sTuK. 
tuur, geen Long zouden hebben. In de zware 
te Slakken, wien het gedagte Beentje of Slak- 
ken-Steentje. ontbreekt , legt tusfchen het 
Hart en de Huik zekere dunne Laag, als van 
Ket (#). 
Een zo veragtelyk Dier is doch niet van slym. 
Herfenen en Zenuwen ontbloot , noch van 
ontelbaare Watervaatjes, die in de holligheid 
van deszelfs Lighaam een dunne Vogtigheid 
uitftorten, welke de Stoffe verfchaft tot die 
menigte van Slym, daar de Slakken berugt 
door zyn en zig zelf verraaden. Dit zal het 
Zyn, waar de Ouden gemeend hebben dat zy, 
als er. geen Daauw-viel, van leefden. Ik zal 
my niet ophouden, met- het gebruik te onder- 
zoeken, dat het Dier daar van heeft, en of 
dezelve alleenlyk tot aankleeving diene, om 
het vast te houden, wanneer het langs fteile, 
gladde , glibberige baanen, loopt of kruipt. 
Bovendien heeft het, in de Buik, nog een an- 
dere vette, Slymagtige toffe, die geel is en 
zig ftyf aan de Vingeren hecht , waar van de 
Slakken- Pomade f bereid wordt, die men, 4 
tegen de Puisten van het Aangezigt gebruikt. de Lima 
De Teeldeelen, waar van ik reeds gefproken““* 
heb, 
(*) Exereit, Anatomica, prima, Octavo. p. 36. 
Ze DEEL, XIV, STUK, 8 
