DE AARD-SLAKKEN, 257 
deren zyn van het zelfde denkbeeld geweest, , Vl _ 
Sommige wilden beweeren, dac het vier Ver- RDE 
rekykers waren, welken de Natuur dit Schep- Hoan: 
zel geleerd hadt meer of minder uit te fchui STUE. 
ven, naar den afftand van ’t Gezigt (*). „SwAM- 
MERDAM vertoont zelfs de Gezigt - Zenuwen, 
die van de Herfenen af komen, welken hy in 
twee Bolronde deelen, gelyk in de Menfchen, 
verdeeld vondt, Dat meer is, hy heeft, door 
» 
kwetzing van het Druiven- Vlies , onder ’t 
Mikroskoop , met twee fyne Naaldjes , het Wa- 
teragtige en Glasagtige Vogt , benevens het 
Kryftallyn , zeer duidelyk kunnen onderfchei- 
den (4). 
Niettegenftaande zulks, durft men thans of voelers 
maar ftoutelyk verzekeren, dat de Slakken&lleen * 
geen. Oogen hebben (J).-Zo men nog ge. 
zegd had, dat zy met de Oogen niet kunnen 
zien, zou de waarfchynlykheid alleenlyk te 
kort gedaan zyn (S). Sommigen, evenwel , 
ver- 
Id est. Augurtor tibi Cancrum , eo loco quo Oculos fuos 
“habent Limaces. Cancrum pro Cornibus, 
(*) Exos est Animal , Pedibus fine & fine Spinis, Testea 
Terga, gerens , Oculos producens atque recondens, Ex TEu- 
CRI definitione, | 
(4) Zie Bybel der Natuur. I, Deel, bladz. 206, Tab. IV. 
Fig. 8. Zyne afbeelding van de Herfenen , Spieren en Ze. 
nuwen, die tot den Kop , Bek en Hoorntjes behooren, in 
Fig. 6. is verwonderlyk. 
(1) Bomare, Woordenboek der Natuurlyke Historie, Dort. 
1769, Bladz- 514. 
(6) Ue vero his iter prztentent, illis Ed credibile eft, 
LISTER. Hist, Anim, Angle. Pp. 105. 
I. DEEL. XIV. STUK. 
