
DE ZEERUPSEN. 219 
fchryven. “Ik heb dit Dier levendig gehad, en VL 
Nin Zeewater gezet, wanneer het bleek, ‘gar Arpeete 
deeze Hoorntjes weezentlyke Sprieten of Voe- goor: 
kerszyi. 7 STUK. 
Men vindt ’er geen teken van Kop, Oogen, pe gek. 
Oorten of Neusgaten aan; doch het heeft een 
blykbaaren Bek. Deeze is, zo veel zig uit- 
wendig: openbaart, E&en Snuitje, zo dik als 
een Pennefchaft, van buiten wit, van binnen 
zwart zynde, en Kraakbeenagtig van Pnt Ane 
digheid?’ ‘Het Dier, levendig. zyn kek 
dit Snuitje zo ver uit, dat het ‘de he ariete heeft 
vân de Hoorntjes: ook kan ’t het Snuitje z 
ver intrekken, dat men ’er niets, ja zelfs de 
Opening niee van gewaar wordt, en dan zou 
men werk hebben, om zelfs het voor- en 
agter -end van dit Schepzel te onderfcheiden, 
zo „het \de “gedagte Hoorntjes niet had. Hier 
uit is het te-begrypen, hoe de Geleerde jA- 
corzus zeggen kan, dat men aan dit Dier 
naauwlyks ‘blyk vindt van een Bek: doch 
SWAMMERDAM heeft dien oe wel voor- 
gefteld ( 
Aan beide zyden des Bakhuis ‚ zelfs aan wratten 
N den rand der famenvoeging van Rug en Buik „Re, 2e 
zitten een menigte van Wratten, die byna 
Kegelvormig zyn, en aan de Enden ftyve, 
| fcher- 
C*) De Heer BASTER zegt dien aangaande alleen. De Afond 
wan deeze Zee - Muis is onder de Kop, Uit/pann, IJ. De 
bladz, 68. 
\ \ 
1. DEEL. XIV, STUK, 
