VL 
ÄFDpErL. 
XIV. 
Hoorp. 
STUK. 
242 BESCHRYVING v AN 
Het onthoudt zig op Zee- Ruy en Wier, doch 
verlaat ook dikwils deeze Planten, en zwerft 
dan langs de Oppervlakte der Zee. 
‚„ Op alle tyden des Jaars is dit Diertje 
gemeen, doch. voornaamelyk in de Zomer 
en tegens een opkomende Storm, wanneer 
…, het, als ’t ware door zyne verontrusting , 
een fterker Licht verfpreidt. Met Zuid- 
ooste en Ooste Winden glinftert hetzelve 
allermeest. By Winterfche Nagten fchynt 
het ook een grooter kracht tot Lichtgeeving 
te hebben, voornaamelyk als 'er een “war- 
me Dag is voorafgegaan. Indien men Wa- 
ter, dat wegens deeze Wormen vuurt, in 
eenig Vat beflooten , laauw houdt tot dat 
het begint te rotten, zo geeft hetzelve 
twee volle Dagen Licht; doch in de koude 
Lugt niet over de agt Uuren. Deeze Wor- 
men glinfteren als zy zig beweegen, en, 
wanneer zy door de warmte meer kragt en 
levendigheid bekomen , dan glinfteren zy 
nog meer. Zo dra men Water aanraakt, 
daar deeze Wormen in zyn» geeft hetzel= 
ve, door hunne beweeglykheid, aanftonds 
Licht, en de Sleuf, die ín de Zee, door 
het zeilend Schip gemaakt wordt, fchittert 
als Vuur. De Visfchers zien ook dit Licht, 
wanneer zy, op een warmen Dag, hunne 
Netten uit her Water haalen ,-doch in de 
Noordelyke deelen des Aardkloots is dit 
„ Verfchynzel zeldzaamer, Dus heeft de 
iber 4 
