VE. 
AFDEEL. 
XIV, 
STUK, 
246 BESCHRYVIÍNG WAN 
> Vindt, zokwordt men zeer veelen van dee. 
» ze Diertjes digt aan den Wand van ’% zel. 
Hoorp- 5» VE zittende gewaar. Ook kan men alsdan, 
95 
53 
33 
33 
(zegt hy) , zeer fraay zien , hoe een. ge- 
deelte van haar Lyf in de Slyk verhooe 
len legt, en zig veel of weinig op en nee 
derwaards fchuift: ja men zal onder de 
Slyk, hier en daar, veelerley famengedruk- 
te Lugtblaazen aantreffen , die, wanneer 
veelen in het doorwoelen van de Slyk te 
famen ftooten, en daar ®oor haare Veerse 
kragt grooter gemaakt wordt dan de zwaars 
te van de daar op leggende Slyk is, met 
een fterk geweld zodanig in de hoogte 
dringen, dar zy eensklaps de Slyk, we- 
gens haare tadiheid vast aan elkander klee- 
vende, die boven en rondom hun is, met 
een barst boven zig in ‘t Water werpen. 
Deeze foort van een kleine Aardbeeving - 
deedt my in ’teerst niet weinig verfchrikken, 
doch naderhand heb ikze t’elkens met vere 
s, maak befchouwd”, 
Wie zou denken dat deeze Biex tjes dit zons 
derlinge Verfchynzel veroirzaakten, *% welk 
mooglyk dat gene is, waar men den naam aan 
geeft van een Voorjaars beweeging in den 
Grond? Ondertusfchen levert derzelver be-= 
fchouwing , met het Mikroskoop , een niet mine 
der aartige Vertooning uit. Men heeft veel 
moeite omze daar toe op een Glaasje in zuiver 
Water te krygen. Best vondt SCHAEFFER; 
n dez 

