VL, 
AFDEEL. 
XXIV. 
Hoorp:- 
STUK. 
Polypus. 
Voedzel, 
36o BESCHRYVING VAN 
QuisT verzekert ons van het tegendeel; of 
liever, hy zegt, dat hetzelve een Vogt, ’ 
welk niet zwart is, uitgeeft (*), Ook fchryft 
ATHENaus, dat deszelfs Inkt niet zwart, 
maar rosagtig is, komende uit een Blaasje 
voort, ’ welk mooglyk dat gene zyn zal, 
waar van de Heer BAKER fpreekt en de af- 
beelding geeft in de Polypus, door hem be- 
fchreeven (+). 
Een groot Vyand is dit Dier, zo gedagte 
Doktor getuigt, van den Visch der Hamdou- 
bletten, daar het, zo dra dezelve zig openen, 
de Armen infteekt, of inkruipt, en den Visch 
vernielt. Ook hebben de Ouden reeds van 
deszelfs ongemeene vraatagtigheid gewag ge- 
maakt , en het wordt van SCALIGER geteld 
onder de Dieren die alles, wat hun voor- 
komt, vreeten. Niet alleen Kruiden en Boome 
vrugten, maar het Vleesch van allerley Die- 
ren, zyn deszelfs Spyze, Leevende Menfchen 
zelfs, in ’t Water zwemmende of baadende, 
durfc de Polypus aantasten, en hy is een 
groot verflinder van de Duikelaars of Dren- 
kelingen. Zyn gewoonfte Voedzel, evenwel, 
beftaat in de Visfchen of Slakken, die in 
Hoorens en Schulpen huishouden; waar toe 
het dezelven met zyne Armen en Tanden 
Weet 
__(*) Humorem non atrum mittit, Reife nach Paleflinag 
p. 485. 
Cf) Philo/. Tranfal, Vor. L.p, 277 
