302 BESCHRYVING VAN 
VL, le Saadpypkens, het Saad gegenereert word, 
Ze. s‚ en daar uyt weer ge-excerneerd word; dàn 
Hooro- Of zy alle te gelyk, ten tyde van de uyt- 
STUK, _, fchieting des Saads buyten de Saadbal, uyt 
‚, het Lighaam gefchooten worden, dat fyn 
„, feer donkere faacken, enz”. Ook erkent 
NEEDHAM, de Werken van SwAMMERDAM 
niet genoegzaam ingezien te hebben over dit 
Stuk, voor dat hy zyne Waarneemingen te 
Forden aan 't lichtgaf, die hy in ’t jaar 1744, 
te Lisbon (*), in ’t werk gefteld hadt op dit 
Schepzel: anderszins zou ik, (zegt zyn Ed.) 
dezelven tot leidsman gebruikt en dus vermyd. 
hebben in verfcheide misflagen te vervallen: 
zeggende verder: „ in ‘t algemeen is de Ont- 
„ leedkundige befchryving van SWAMMERDAM, 
> aangaande de zigtbaarfte deelen van de Se< 
> Pia, niet alleen zeer naauwkeurig en meer 
ss voldoende dan de gene die ik gegeven heb 
van de Calmar, maar ik geloof daarenbo- 
5 ven, dat men, verfchil vindende in onze 
» Waarneemingen, zig veeleer aan hem dan 
‚‚ aan my moet houden (f)*. 
De Eijer. Een edelmoedige betuiging, inderdaad, doch 
Rio niet edelmoediger dan die van den Heer Bo: 
HADSCH , 
(*) De Calmars en Sepia's komen Schoolswyze op de Ore 
diepten in de Mond van de Taag, waarfchynlyk om te aazen 
op de kleine Vischjes ‚ die men daar in menigte vindt, en 
hy verbeeldt zig, dat zy haar zwarte Vopt BEbroiken om die 
Vischjes te beter te kunnen vangen , door de troebelheid van 
het Water 
“(f) Note, p. 43, des Neuve Obferug Mlicrosc, Paris 17 50e 
