420 BESCHRYVvVING VAN 
VI. Het Lyf is Schyfrond, van boven war-uit- 
Agens puilende , doch geheel Lilagtig broosch cú 
Hoorp- doorfchynende. Van onderen, of daar ’t vlak 
STUK. js, vindt men ’er een ruuwen of gedoornden 
en Schubagtigen Ring op getekend, binnen 
welken agt paar Straalen, die van het Mid- 
delpunt zig naar den Omtrek uicftrekken, 
Zyn aangegroeid. Behalve zekere gefronfelde 
Kieuwen, die in fommigen Sneeuw wit, in an- 
deren Vleeschkleurig rood zyn, komt uit het 
midden , aan de onderfte Zyde, ook een bon- 
del van zeer lange Draaden voort. De Rand 
van het Lighaam heeft agt ftompe verdeelin- 
gen, die ieder nog eens uitgefheeden zyn; zo 
dat men ‘er zestien keepen in.waarneemt. In 
fommigen zyn de byhangzels overvloedig en 
zeer lang: in anderen ontbreeken zy t’eene- 
maal. 
DE In de befchryving der Sweedfche- Dieren 
Ouden. worden op deeze Soort, door Linnaus, meer 
dan agt Autheuren aangehaald, die een-Schep= 
zel, genaamd Pubmo marinus , voorftellen : doch 
het Vraagteken, daar agter , bewyst genoeg- 
zaam, dat zyn Ed. dit maar bedenkelyk op- 
geeft. Ook zegt JonNstToN, die één derzel- 
ven is, dat men bezwaarlyk kan weeten, wat 
de Ouden door Zee- Long verftaan hebben. 
Niettemin komen de meesten in de Afbeel- 
ding der Geftalte van het Schepzel, dat zy 
voor een Zee- Long opgeeven, overeen, en 
ik geloof dat de veranderlyke Geftalte,. waar 
van 
