vi 
ArDEet. 
XXVI. 
Hdorp- 
STUK, 
456 BESCHRYvVING vk 
9) 
39 
29 
25 
53 
Lp) 
33 
geen Tanden, maar beweeglyke Kegelagtis 
ge Vingeren, overend geplaatst zyn. De 
Vingertjes, naauwlyks een Lyn lang en 
een halve Lyn dik, zyn, zo wel alge 
de Tepels, waar op zy rusten, ja met het 
geheele Geraamte van de Ster ,“ van eene 
Tufagtige zelfftandigheid, met Kreefts= 
Oogen of Zee-Schuim te vergelyken, De 
uitwendige Rok is zo dun en week, dat 
‚ dezelve, in de gedroogde Sterren, het Sas 
menftel van de ontelbaare Leedjes van ’c 
Geraamte naauwlyks inhouden kan. Van 
onderen is de Vlakte der Ster geheel be= 
fpreid met Tepelswyze' uitpuilingen, die 
van eene Kalkagtige natuur zyn; doch zoe 
danig, dat de Halfmaans of Zeisfenswys 
uitgeholde Randen met een dubbele ry van 
grooter Tepelten gezoomd worden. Op ie- 
der van deeze Tepelen zic ook-een Vin- 
gertje, aan dat der bovenften gelyk en‘ even 
groot, ’t welk ‘er afgaat op de minfte aans 
raaking. Op dergelyke wys zyn ook de 
Randen der Sleuven, door een menigte van 
Tandjes, ruuw, ‘en tusfchen de gezegde 
uitpuilingen is de plaats als met Zandkor= 
korreltjes -beftrooid. De Punten der Straa- 
len zyn een weinig krom. Op de Rug van 
deeze Soort is geen blyk van die Wrar, 
welke inde anderen zoduidelyk waar te nce- 
men ís en als het Kenmerk der Zee-Ster- 
2 TER 
