DE ZEE-ECELEN. 485 
zeggen (*): doch die Autheur zegt alleenlyk, VI 
dat de Pennen der Zee- Bgelen, terwyl de SIE 
zelve leef: , en in t Water zwemt, overend moorpe 
ftaan, maar, als dezelve dood is, of buiten STU& 
’« Water geplaatst, neerzakken. Geen van 
beiden kan ik zien dat eenigzins tot de be- 
naaming van Een - of Veelkleppig doet Waar- 
fchynlyk heeft men, in ’t eerfte Geval, op 
de geheele Schaal, in ’c laacfte op de deee 
len, uit welken die famengefteld is, het ld 
gehad 
De Heer p'ArcenvirrE, die de Zee- Ap» 5 Snuîtjes en 
pels Veelkleppig noemt, zegt, ten opzigt van ““°"“** 
de Buropifche of gewoone, ,, dat haare Op- 
pervlakte geheel bedekt is met eene vere 
baazende menigte van kleine Hoorntjes, 
een halve Lyn dik en negen Liynen of drie 
vierden van een Duim lang zynde aan het 
rondíte des Lighaams, maar, by de Mond« 
of Afgangs-opening, niet meer dan drie of 
vier Lynen. Met deeze Hoornen kan het 
Dier zyne Wooning vast zetten. Men telt 
‘er byna twaalf honderd aan, daar de Zee= 
Egel zig van bedient, om den Grond, 
rondom haar, te peilen, om zig te hech- 
‚ ten aan eenig Lighaam of in ruste te hous 
ss den. Haare Hoornen , langer dan haare 
Pennen, zyn in ’t Water niet zigtbaars zy 
oe zaks 
939 
2) 
5» 
2 
33 
53 
23 
99 
29 
99 
23 
23 
en Dillionn. des Animaux. Parië, 1759. ToM. Uk Tite 
Or fi ins, 
Hi 3 
L Dral. XIV, STUK, 
